Prędkość dźwięku w wodzie
Woda posiada prawie ponad 750 razy większą gęstość niż otaczające nas powietrze.
W środowisku o takiej gęstości dźwięk rozchodzi się z prędkością prawie 4,5 krotnie większą niż na powierzchni wody czyli w powietrzu. Rozchodzenie się fali dźwiękowej w wodzie ma ogromne zastosowanie zarówno w podwodnej komunikacji z okrętami czy statkami podwodnymi, jak też w akustycznych metodach badań dna i toni wodnej mórz i oceanów.
Prędkość dźwięku w wodzie zależna jest od kilku najważniejszych czynników: temperatury wody, zasolenia wody oraz ciśnienia hydrostatycznego czyli głębokości, na której tą prędkość mierzymy. Są też mniej ważne takie jak zawartość substancji chemicznych w wodzie, zawartość pęcherzyków gazu czy zwartość substancji organicznych w wodzie (na przykład planktonu).
Pomiar prędkości dźwięku w wodzie jest jednym z ważniejszych czynności wykonywanych nie tylko w trakcie badań akustycznych morza ale i w trakcie działań bojowych prowadzonych przez okręty (wyznaczanie trajektorii torped, poszukiwanie okrętów podwodnych).
Pomiary prędkości dźwięku w wodzie wykonuje się metoda bezpośrednią (specjalne sondy opuszczane z pokładu statku) lub za pomocą sond mierzących temperaturę, przewodność i głębokość.
Aby znaleźć współrzędne skrytki finałowej należy obliczyć dwie wartości prędkości dźwięku w wodzie dla rzeczywistych pomiarów wykonanych na Bałtyku. Do obliczeń należy użyć formuły UNESCO z roku 1983. Dla prędkości A zasolenie miało wartość 7,262 PSU, temperatura 11,02 °C a ciśnienie 14,68 dBa. Dla prędkości B poszczególne wartości wyniosły: 7,224 PSU, 8,77°C i 26,89 dBa. Dla ułatwienia ostateczny wynik zaokrąglamy do pełnych wartości m/s (zgodnie z regułami matematycznymi).
Współrzędne finału:
N 54° 46.(A/2-239) E 018° 24.(B/2+191)
Pamiętaj o tym, że niektóre skrytki serii zawierają liczby niezbędne do wyliczenia pojemnika finałowego.