Deze reeks bestaat uit 2 trads en 1 multi. De multi zal je na de 2 trads langs het domein van de Watermolenvijver terug naar de parking brengen. Van de parking naar de eerste trad is het een kleine wandeling, wees voorzichtig, je moet eens stuk langs een drukke baan. Na de multi zal je zeer dicht bij de parking uitkomen.
Gebruik de spoiler-foto bij 1 en 2. Door het dikke bladerdek kan je afwijking hebben.
Het gebied waar je doorloopt bij de multi is NIET toegankelijk met de fiets of een hond. Gebruik dan de openbare wegen, langs de Kasteelstraat kan je ook bij de stash geraken.
De landelijke herberg ‘De Watermolen’ langs de Torhoutsesteenweg, ongeveer recht tegenover de toegangsdreef naar de abdij van Zevenkerken, was de trefplaats waar veel wandelaars na een bezoek aan de abdij even konden op adem komen, hetzij binnen bij een stevige pint, hetzij buiten op een bank voor het huis.
Nabij het kruispunt waar de beek – later de Watermolenbeek genoemd – onder de oude ‘Thorhoutsche Brugghewegh’ vloeide, werd op het einde van de 17 de eeuw een herberg gebouwd, met tegen de zuidelijke gevel een groot watermolenrad. De beek die langs de rechtse zijgevel vloeide, was belangrijk voor de betere afwatering van het heideland. De watermolen op deze beek had een dubbele rol te vervullen. De aanwezigheid van molenaars toont duidelijk aan dat de waterkracht gebruikt werd om een maalderij te laten draaien. Daarnaast zou het waterrad ook gediend hebben om de waterstand in de visvijver van Boudewijn de Schietere, heer van Loppem en den Houtschen en eigenaar van de herberg en het omliggende land, op peil te houden. Het verval in de Watermolenbeek was nochtans niet groot genoeg om het waterrad regelmatig te laten draaien. Dit is wellicht de oorzaak dat de molen geen lang bestaan kende ( tot 1727 ) en dat er voortdurend andere molenaars moesten gevonden worden. In de eerste dertig jaar volgden niet minder dan dertien molenaars en herbergiers elkaar op. Vanaf 1753 heeft de herberg veel aan belang gewonnen door het aanleggen van de nieuwe Torhoutsesteenweg. Zij werd vooral bezocht door voerlieden die in de Watermolen water kregen om hun paarden te laten drinken.
Na de eerste wereldoorlog is de Watermolen eigendom geworden van de abdij van Zevenkerken. Naast de bezoekers van de abdij en de talrijke schoolreizen, kreeg de herberg ook cliënteel van de handbooggilde Sint-Sebastiaan, die een staande wip had opgericht in een weide achteraan de boerderij.
In 1956 werd de herberg onteigend en afgebroken om de gevaarlijke bocht in de Torhoutsesteenweg af te zwakken. De meeste hoevegebouwen zijn wel blijven bestaan, waarvan één de nog actieve schuttersgilde Sint-Sebastiaan herbergt. De rol van deze liefelijke, landelijke herberg is inmiddels overgenomen door het rustiger gelegen Benedictusheem.
Bij de aanleg van de autosnelweg naar de kust in de jaren 70 werd zand gewonnen op de achterliggende gronden, waardoor een diepe plas, de Watermolenvijver, ontstond.
Deze korte reeks is perfect combineerbaar met de 3 caches van Abdij Zevenkerken:http://coord.info/GC39ZZ3