Sulisławice (niem. Zülzendorf) – wieś w Polsce położona na wschodnim stoku Wzgórz Gumińskich w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
Przez Sulisławice przepływa rzeka Sulisławka, dopływ Ślęzy. W Sulisławicach kiedyś istniała szkoła, lecz w roku 2006 została zamknięta. Obecnie na jej miejscu znajduje się świetlica.
Nazwa miejscowości należy do grupy nazw patronomicznych i pochodzi od imienia założyciela miejscowości polskiego rycerza Sulisława. staropolskie imię Sulisław złożone jest z dwóch członów: Suli- ("obiecywać" albo "lepszy, możniejszy") i -sław ("sława") i oznacza "ten, który cieszy się lepszą sławą od innych". Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Sulislawicz podając jej znaczenie "Dorf des Sulislaw" czyli po polsku "Wieś Sulisława".
We wczesnym średniowieczu znajdowały się tutaj dwie osady, których pozostałością są ślady dwóch grodzisk. Dzisiejsza wieś została założona prawdopodobnie w II poł. XIII w. a pierwsza o niej wzmianka pochodzi z Księgi uposażenia biskupstwa wrocławskiego z około 1305 r. gdzie występuje pod nazwą villa Sulislanici sive Czulczlandorf. Miejscowość należała pierwotnie do polskiego rycerza Sulisława, który w miejscu dzisiejszego majątku (zabudowania byłego PGR) posiadał zamek rycerski i zginął w bitwie pod Legnicą. Wieś do XVI w. była własnością rycerską kilku rodzin śląskich. Od XV w. do 1675 r. leżała w granicach księstwa legnicko-wołowsko-brzeskiego, którego władcy byli wyznania luterańskiego, stąd tutejsza ludność uniknęła prześladowań w okresie kontrreformacji. Po wojnie trzydziestoletniej, która spustoszyła wieś, właścicielami jej były rodziny: von Prittwitz, von Nimptsch, von Netz. Od drugiej połowy XVIII w. aż do lat 30-tych XX w, właścicielami Sulisławic była rodzina Sauerma. Z 1783 r. mamy pierwszy opis wsi przez F.A. Zimmermann'a: "Sulisławice mają kościół ewangelicki, folwark, plebanię i szkołę, młyn wodny i wiatrak, 41 domów i 296 mieszkańców. Wieś należy do Jana Maksymiliana von Sauerna". W 1845 r. wieś miała 74 domy i 455 mieszkańców, posiadała parafię i szkołę ewangelicką. Od 1932 r. wieś należy do powiatu ząbkowickiego.
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest:
kościół fil. pw. św. Antoniego Padewskiego, z XVI w., XVIII w. Najważniejszy zabytek Sulisławic. W dokumencie z 1324 r. wymienia się proboszcza Konrada. W obecnie istniejącym kościele można zauważyć relikty świątyni gotyckiej, która prawdopodobnie została zniszczona przez husytów i potem zbudowana od nowa. Od 1534 r. kościół stał się świątynią ewangelicką i taką pozostał do 1945 r. Podczas wojny trzydziestoletniej spłonął i po odbudowie w 1654 r. stał się kościołem ucieczkowym dla ewangelików z księstwa ziębickiego, gdzie nie było kościołów protestanckich. Według legendy, ewangelicy zbierali się przy sośnie na końcu wsi, obecnie w tym miejscu stoi pamiątkowy kamień graniczny, tzw. książęcy kamień i ze śpiewem szli do kościoła na nabożeństwo. W 1801 r. kościół spłonął, a na jego ruinach wybudowano nowy. Dzisiejszy kościół posiada wyposażenie z XIX i XX w. Poniżej kościoła zachował się zespół dawnego majątku z poł. XIX w. Na budynku mieszkalnym znajduje się tablica Maksymiliana von Sauerna i data 1882 r.
Z miejsca ukrycia kesza rozciąga się malowniczy widok na Sulisławice
[ENG] google translate
Sulisławice (Ger. Zülzendorf) - a village in Poland located on the eastern slope Hills Gumińskich in Lower Silesia, in the district Zabkowicki, in the municipality of Zabkowice Slaskie. In the years 1975-1998 the town administratively belonged to the province wałbrzyskie.
By Sulisławice River flows Sulisławka, a tributary of Ślęza. In Sulisławicach school once it existed, but in 2006 was closed. Currently in its place is a common room.
Name of the village belongs to the group of names patronomicznych and named after the founder of the village Polish knight Sulisław. Sulisław old Polish name is composed of two parts: Suli- ("promise" or "better, mightier") and Fame ("fame") and means "one who enjoys a better reputation than others." German linguist Heinrich Adamy in his work on the names of localities in Silesia issued in 1888 in Wroclaw mentions as noted oldest city name Sulislawicz giving her the meaning of "Dorf des Sulisław" or the Polish "Village Sulisław".
In the early Middle Ages were here two settlements, where the remains are traces of two settlements. Today, the village was founded probably in the second half. XIII. And the first mention of it comes from the Book of salaries Bishopric of Wrocław from around 1305. Where it occurs under the name the villa Sulislanici sive Czulczlandorf. The village was originally a Polish knight Sulisław, which is the site of today's assets (buildings of the former PGR) had a knight's castle and died in the Battle of Legnica. The village to the sixteenth century. Was owned by several families Silesian knight. Since the fifteenth century. To 1675. He is lying within the limits of the Duchy of Legnica and wołowsko-Brest, whose rulers were Lutheran, hence the local population escaped persecution during the Counter-Reformation. After the Thirty Years War that ravaged the village, the owners of her former family: von Prittwitz, von Nimptsch, von Netz. Since the second half of the eighteenth century. Until the 30s of the twentieth century, the owners of Sulisławice was the family Sauerma. From 1783. We have the first description of the village by F. A. Zimmermann'a: "Sulisławice have a Protestant church, a farm, rectory and a school, a water mill and a windmill, 41 houses and 296 inhabitants. The village belongs to John Maximilian von Sauerna". In 1845. Village had 74 houses and 455 inhabitants, had an evangelical parish and school. Since 1932. Village belongs to the district Ząbkowice.
According to the National Institute of Heritage Register as a Historic monument is inscribed:
fil church. pw. St. Anthony of Padua, from the sixteenth century., Eighteenth century. The most important monument Sulisławice. In a document from 1324. Mentions a pastor Konrad. In the currently existing church relics can be seen Gothic church, which was probably destroyed by the Hussites and then built from scratch. Since 1534. Church became a temple of the Evangelical and remained until 1945. During the Thirty Years War was burned and after reconstruction in 1654. Became evasive church for the Protestants of the principality Ziębice, where there was a Protestant churches. According to legend, the Protestants gathered at the pine tree at the end of the village, now this place is a memorial stone border, the so-called. ducal stone and the singing went to a church for worship. In 1801. Church burned down, and on its ruins built a new one. Today's church has equipment from the nineteenth and twentieth centuries. Below the church survives the former estate of the first half. Nineteenth century. The residential building is a plaque Maximilian von Sauerna and the date 1882.
From the hiding place of the cache enjoy scenic views of the Sulisławice
