KOPALNIA "REICHER TROST"
"BOGATE POCIESZENIE"
W 1961 roku zamilkły ostatnie urządzenia kopalni, po której zostały już tylko resztki fundamentów. Skończyła się w ten sposób, trwająca około 650 lat, działalność górnicza w tym wąwozie. Do końca, przez ponad 250 lat, eksploatowany był szyb "Jan", którego pozostałości możemy jeszcze oglądać. Zbudowano go na początku XIX wieku w kopalni "Reicher Trost". Nosił on wówczas nazwę "Reden". Kopalnia ta istniała już w pierwszej połowie XVI wieku. Kopano w niej wtedy rudę na głębokość do 100 m. W XVIII wieku zbudowano tu napędzany kieratem "kunszt", służący do wyczerpywania wody. Dzięki temu można było wydobywać rudę poniżej poziomu sztolni odwadniającej "Emanuela". Na początku XX wieku najgłębszy szyb tej kopalni osiągnął głębokość 300 m (prawie 200 m poniżej poziomu sztolni "Emanuela"). Stało się to możliwe dzięki zainstalowaniu w kopalni pomp parowych, a później elektrycznych.
Większość hut, w których wytapiano złoto z wydobytej w tym wąwozie rudy, znajdowała się w XVI wieku na terenie obecnych Zakładów Tworzyw i Farb. Tam też zbudowano później huty arszeniku. Rudę spod szybów wydobywczych wożono do hut konnymi wozami przez miasto. Trwało to aż do roku 1922, kiedy do kopalni "Reicher Trost" przebito sztolnię"Gertruda" (o długości 1200 m).
Wywożono nią urobek kolejką elektryczną wprost do łamacza szczękowego, znajdującego się w budynku u wylotu Złotego Jaru (obok obecnej "Kopalni Złota").
[ENG] google translate
MINE "REICHER TROST"
"RICH consolation"
In 1961, the mine fell silent last device on which there are only remnants of the foundation. It ended in this way, lasting about 650 years mining activities in the gorge. By the end, for over 250 years, it was operated windows "John", the remains of which can still watch it. It was built in the early nineteenth century in the mine "Reicher Trost". He wore the name "Reden". This mine already existed in the first half of the sixteenth century. It then dug in the ore to a depth of 100 m. In the eighteenth century, driven treadmill built here, "craft" used to depletion of water. As a result, people were digging ore below the adit dewatering "Emmanuel". In the early twentieth century, the deepest shaft of the mine reached a depth of 300 meters (almost 200 meters below the adit level "Emmanuel"). This is made possible by installing steam pumps in the mine, and later electric.
Most of the hut, where smelted gold from mined ore in the ravine, was in the sixteenth century in the current Betting Plastics and Paints. There he built later smelter arsenic. The ore from the shafts was transported to smelters horse-drawn carts through the city. This lasted until 1922 when the mine "Reicher Trost" pierced adit "Gertruda" (1200 meters).
Its output was exported directly to an electric train jaw breaker, located in the building at the mouth of Gold Canyon (next to the current "Gold Mine").
