Przysionek śmierci, także Dom dla pozornie zmarłych – nieistniejący obecnie budynek znajdujący się w obrębie Cmentarza Starofarnego na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu (obecnie Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan). Budynek był swoistą kostnicą przeznaczoną dla osób obawiających się pogrzebania żywcem w stanie letargu bądź śmierci klinicznej. Wzniesiono go w okresie szerzenia się wśród mieszkańców Poznania pogłosek o odkryciu na cmentarzu winiarskim, podczas związanych z budową poznańskiej Cytadeli ekshumacji, szczątków osób rzekomo pogrzebanych żywcem.
W 1828 podczas budowy Cytadeli na Wzgórzu Winiarskim dojść miało do odkrycia specyficznych pochówków zlokalizowanych na terenie likwidowanego przez władze pruskie cmentarza parafialnego św. Leonarda, w ówcześnie stanowiących podpoznańską wieś Winiarach. Szkielety były odwrócone twarzą ku dołowi, co zinterpretowano jako dowód pogrzebania żywcem i późniejszego przebudzenia ofiar tej pomyłki.
Dom dla pozornie zmarłych umiejscowiono na terenie Cmentarza Starofarnego należącego do parafii św. Marii Magdaleny. W budynku znajdowały się dwie sale, osobno dla kobiet i mężczyzn oraz mieszkanie dla dozorcy. W salach tych ustawiono szereg katafalków położonych na trzystopniowej podstawie. Na nich umieszczono wyłożone pościelą kosze przeznaczone do składania ciał.
Dozorca domu zobowiązany był na palcach rąk i nóg pozornie zmarłych umieszczać pewien rodzaj naparstków połączonych sznurkiem z dzwonkami. W momencie usłyszenia dźwięku dzwonka wywołanego, jak zakładano, poruszeniem spoczywającej osoby, dozorca miał wzywać mieszkającego w pobliżu lekarza, który poddawał zmarłego reanimacji – tak ją wówczas rozumiano – wlewał na język odrobinę nafty, podsuwał pod nos pachnący spirytus i smarował naftą okolice serca.
Szukając skrytki wsłuchuj się w dzwoniące dzwoneczki.
Kesz znajduje się pod współrzędnymi.
Zapraszamy na naszą stronę internetową www.geopryra.pl
Porch of death, also home to a seemingly dead - now nonexistent building located within the cemetery on the hill of St. Starofarnego. Wojciech in Poznan (currently Cemetery Distinguished Wielkopolska). The building was a kind of morgue intended for people afraid of burying alive in a state of lethargy or clinical death. It was built during the spread of rumors among residents of Poznan in the cemetery of the discovery of the wine, when associated with the construction of the Poznań Citadel exhumation of remains of people allegedly buried alive.
In 1828, during the construction of the Citadel Hill Winiarski had come to the discovery of specific burials located throughout the liquidated by the Prussian authorities parish cemetery of St. Leonard, in which the then village Winiarach podpoznańską. Skeletons were turned face down, which was interpreted as evidence of burial alive and later awakening victims of this confusion.
Home for seemingly dead in the cemetery was located Starofarnego belonging to the parish of St. Mary Magdalene. In the building there were two rooms, separately for men and women and an apartment for the caretaker. In the halls of the set number of catafalques situated on a three-base. Placed on them lined with linen baskets for submitting bodies.
Housekeeper was required for the fingers and toes apparently dead put some kind of thimbles connected with a string of bells. When you hear a ring tone caused, as expected, shake resting people had to call the caretaker who lived near a doctor who surrendered deceased resuscitation - as it was understood at the time - poured into a bit of kerosene, He gave the nose smelling alcohol and smeared with kerosene around heart.
Looking for hiding Listen to the bells ringing.
Cache is located under coordinates.
Welcome to our website www.geopryra.pl
