Kesz przejęty w adopcję od założyciela GeoFreak PL
Początki Zakładowego Klubu Sportowego Kluczevia sięgają 1948 roku, kiedy przy Cukrowni Kluczewo (zakład ten do dziś jest związany z klubem), w wyniku wdrażania polityki państwa dotyczącej rozwoju sportu, utworzono Unię Kluczewo, która zadebiutowała w rozgrywkach C-klasy. Prezesem został Kazimierz Zybura. Pomagali mu w organizacji Zbigniew Stecyk i Zbigniew Kuncewicz. Wkrótce nastąpiła zmiana nazwy na Spartę, a już w 1964 roku wraz z wybudowaniem przy Cukrowni stadionu zmieniono po raz kolejny nazwę na OTKKF Pionier. Po serii sukcesów w 1966 roku zespół mógł cieszyć się awansem do A-klasy, który został wprowadzony przez trenera Stefana Morasia. W 1969 roku w wyniku coraz lepszych rezultatów wybudowano nowy stadion przy ul. Przodowników Pracy (obecnie ul. Niemcewicza 23), wraz z boiskami do koszykówki archiwum030i siatkówki, a także boiskiem treningowym. Oficjalne otwarcie stadionu „XXV-lecia PRL” nastąpiło 3 sierpnia tegoż roku. Rok później, 16 sierpnia 1970 roku klub otrzymuje nazwę Zakładowy Klub Sportowy Kluczevia Stargard Szczeciński (Kluczewo zostało wchłonięte przez Stargard i funkcjonowało jako dzielnica). Chwilową obniżkę formy zespół zanotował w 1972 roku po spadku do B-klasy, by w następnym sezonie się zrehabilitować. Ogromnym sukcesem był finał Pucharu Polski na szczeblu wojewódzkim w 1973 roku, przegrany (do dziś zawodnicy i obserwatorzy twierdzą, że sędzia nie był bezstronny) ze Stoczniowcem Barlinek. W 1976 roku nastąpił historyczny awans do klasy wojewódzkiej (obecnie „okręgówka”), dzięki nieocenionej pracy trenera Leona Hancewicza.
Koniec lat 70. i początek 80. to spore sukcesy w pucharach. W 1981 roku Kluczevii udało się awansować do II rundy Pucharu Polski, wcześniej zdobywając historyczne zwycięstwo z Pogonią Szczecin 7:2 w finale wojewódzkim. Na szczeblu centralnym po zwycięstwie z Czarnymi Słupsk, ZKS uległ Lechii Zielona Góra. W 1983 roku sukcesem był finał Pucharu Kuriera (przegrany z Energetykiem Gryfino). Kosztem tego ucierpiała liga czego wynikiem był jednoroczny spadek do A-klasy. Ciekawym epizodem była praca trenera Tadeusza Ostrowskiego, który w latach 80. prowadził żeńską drużynę piłki nożnej, by później w 1987 roku przejąć po Kazimierzu Bykowskim pierwszą drużynę męską. Największym jego sukcesem był finał Pucharu Kuriera w 1993 roku, niestety przegrany w karnych z Iną Goleniów. To czego nie udało się trenerowi Ostrowskiemu dokonać w lidze, zrobił jego następca, Stefan Rygiel, który wprowadził Kluczevię w 1996 do IV ligi, dzięki znakomitej postawie wychowanków klubu. Zdołała utrzymać się w niej przez dwa sezony (debiut był zaskakująco udany – na finiszu piąte miejsce). Niestety koniec ostatniej dekady XX wieku nie był zbyt okazały. Kluczevia musiała uznać wyższość rywali i w pewnym momencie spadła nawet do VI ligi. Pół wieku działalności klubu niestety nie napawały optymizmem. Po reorganizacji rozgrywek i powrocie do „okręgówki”, Kluczevia rozpoczęła grać coraz lepiej, a rok 2006 przyniósł kolejny sukces i powrót do IV ligi, do której wprowadził zespół trener Wiesław Kawczyński (na stanowisku od listopada od 1999 roku). Kłopoty finansowe i braki kadrowe zdecydowały o jednorocznym pobycie w tej klasie rozgrywkowej.
W 2008 roku klub obchodził 60-lecie istnienia. Rok 2009 przyniósł kolejne ważne wydarzenie – 31.maja w stargardzkim kinie premierę miał film o klubie pod tytułem „Kluczevia. Sól futbolu” (wydany później na DVD), natomiast w następnym roku Kluczevianka ponownie awansowała do IV ligi, pod wodzą trenera Marcina Narkuna (pełniący te obowiązki od lutego 2007 roku) i gra w niej po dziś dzień.
