Iwonicz Zdrój występujący na widowni dziejowej już na przełomie XVI i XVII wieku, nieustannie podziwiany przez przybyszów i opiewany przez poetów, ma niezwykle cenną zabudowę, w pełni użytkowaną, a będącą zarazem jego obliczem artystycznym. Centrum iwonickiego uzdrowiska stanowią po dziś dzień wolnostojące budynki, znajdujące się w obrębie dawnego zakładu zdrojowego, położonego w malowniczej dolinie Potoku Iwonickiego. Ta drewniana zabudowa centrum Iwonicza Zdroju, łącznie z usytuowanym pośrodku murowanym budynkiem Łazienek Mineralnych, stanowi jednocześnie zespół o wyjątkowo dużej wartości zabytkowej, w Polsce jedyny, a przewyższający pod tym względem wiele zespołów zagranicznych. Wszystkie te obiekty są po dziś dzień otoczone dywanami zielonych trawników i barwnych klombów, wśród schodzącego do samego deptaka po stokach gór lasu. Przypomina to w dużej mierze system pawilonów, w zakładanych w XIX wieku parkach krajobrazowych, zwanych angielskimi. ["IWONICZ ZDRÓJ Monografia"]
W 2015 roku dobiegła końca odnowa Parku Zdrojowego znajdującego się przy placu Dietla. Miejscu przywrócono dawny wygląd ze ścieżkami spacerowymi oraz klombami kwiatów, który można znaleźć na starych fotografiach Iwonicza Zdroju. W centrum parku powstała też duża fontanna.
Iwonicz Zdrój w XIX wieku
Park po renowacji w 2015 roku
SKRYTKA: Ukryta w niewielkiej odległości od alejek spacerowych. Magnetyk Nano. Uwaga na Wielkiego Brata po prawej stronie.