Galileusz, właściwie Galileo Galilei, urodził się 15 II 1564 r. Jego ojciec, Vincenzo Galilei, był teoretykiem muzyki, kompozytorem i handlarzem wełny, matką była Giulia Ammannati. Galileo był najstarszym dzieckiem w rodzinie, a jego imię Galileo pochodziło od przodka (Galileo Bonaiuti), który był znanym politykiem, lekarzem i wykładowcą na początku XV wieku. Galileo studiował medycynę, filozofię i matematykę na uniwersytecie w Pizie. W 1588 został wykładowcą matematyki na uniwersytecie w Bolonii, w latach 1589-92 i od 1610 wykładał w Pizie, a w okresie 1592-1610 — w Padwie, gdzie jako pierwszy zaczął wykładać w języku włoskim. Od 1610 przebywał we Florencji jako nadworny matematyk i filozof wielkiego księcia Toskanii.
W swoich dziełach Galileusz uznawał teorię Kopernika, co spowodowało, że już 1616, w wyniku przeprowadzonego przez inkwizycję dochodzenia, został wezwany do Rzymu i zobowiązany do zaniechania głoszenia zasad heliocentryzmu, jako sprzecznych z kosmologią biblijną. Jedno z dzieł uznano za dzieło zakazane,a zmuszony do publicznego odwołania swoich poglądów, Galileusz (według XVIII-wiecznej legendy) wypowiedział wówczas słynne słowa: eppur si muove (a jednak się kręci). Do końca życia Galileusz pozostawał pod nadzorem inkwizycji i przebywał w odosobnieniu, początkowo w Rzymie, a potem w domu rodzinnym w Arcetri, gdzie kontynuował pracę twórczą. Zmarł 8 I 1642 r. w Arcetri.
Odkrycia i wynalazki
Twórczość Galileusza była bardzo bogata i dotyczyła różnych dziedzin nauki. Dokonał on także kilku odkryć i wynalazków: w 1583r. odkrył izochronizm wahadła, w 1586r. zbudował wagę hydrostatyczną, około 1602r. odkrył prawo swobodnego spadania ciał, w okresie padewskim (1592-1606) zbudował pierwszy termometr, a następnie w 1609 lunetę, którą jako pierwszy zastosował do obserwacji astronomicznych.
Jesienią 1609 Galileusz odkrył góry na Księżycu i zmierzył ich wysokość, a w 1610 — 4 najjaśniejsze satelity Jowisza (Ganimedesa, Callisto, Io, Europę — obecnie zwane księżycami galileuszowymi). Odkrycia te sprawiły, że bardzo szybko stał się znany w całej Europie. W 2. połowie 1610 fazy i plamy słoneczne, z których obserwacji wywnioskował o obrocie Słońca wokół własnej osi oraz kulistości księżyca.
Odkrycia astronomiczne Galileusza miały epokowe znaczenie. Były ważnym wkładem do zwycięstwa idei Kopernika i umożliwiły dalszy rozwój astronomii obserwacyjnej oraz stanowiły podstawę do dalszego rozwoju wielu jej działów (głównie mechaniki). Był bardzo bliski sformułowania zasad dynamiki, przedstawionych później przez Kartezjusza i I. Newtona. Pozostawił po sobie także wiele projektów wynalazków, których nie zrealizował, jak np. połączoną świecę z lustrem do odbijania światła wewnątrz budynku, urządzenie do zbioru owoców i przyrząd do pisania przypominający długopis oraz wiele innych.
Niektóre przekazy mówią, że w roku 1600 wykonał spektakularny eksperyment dowodzący, że czas trwania spadku swobodnego nie zależy od masy ciała. Galileusz miał tego dokonać zrzucając różne przedmioty z pewnej słynnej budowli. W istocie uczony wykazał tym doświadczeniem niezależność przyspieszenia ziemskiego od masy.
A - pierwotna wysokośc budowli, którą Galileusz wykorzystał do przeprowadzenia eksperymentu.
B - Różnica czasu słonecznego, wyrażona w minutach, między miastem w którym Galileusz przeprowadził eksperyment, a Poznaniem (17oE).
UWAGA! Dla uproszczenia obliczeń dokonaj dla długości geograficznej południków położonych najbliżej obu miast. Przyjmij, że Ziemia obraca się o kąt 360o w ciągu 24h.
No i już wszystko wiesz, podążaj na N52 23.[A*4-32], E016 51.[24*B-10].
