[PL] Dawno, dawno temu w roku 1906 na terenach „zielonego zagłębia” inaczej zwanego „ożarowskim warzywniakiem” wyrósł nowoczesny zakład przemysłowy. Inicjatorem, właścicielem oraz dyrektorem całego przedsięwzięcia był Kazimierz Ansgary Kamiński, który to widząc zapotrzebowanie przemysłu warszawskiego na opakowania szklane postanowił wybudować hutę szkła. Korzystając z okazji wykupił on działkę pod hipoteczną nazwą Osada „Huta Ożarów” we wsi Franciszków w Gminie Ożarów.
Wybudowana przez K.A. Kamińskiego huta wpłynęła na mieszkańców Ożarowa, którzy, oprócz rolnictwa, znaleźli zatrudnienie także w przemyśle. Huta przez pełne ćwierćwiecze (1906-1931) była jedynym czynnym w Ożarowie zakładem przemysłowym. Zaś do 1945 roku jedynym zakładem o polskim kapitale. Tutaj zawiązała się również klasa robotnicza. Ponadto właściciel zdołał skupić w hucie wielu doświadczonych fachowców którzy, z kolei wykształcili jeszcze liczniejsze grono swych następców. Tym samym zawód hutnika stał się także pokoleniowym dziedzictwem. Jak pisał W. Różycki huta dawała pracę, środki do życia, awans klasowy i społeczny zatrudnionym robotnikom.
Historia rozwoju huty w Ożarowie Maz. była ukierunkowana poprzez wydarzenia mające miejsce na ziemiach polskich. Początki istnienia zakładu określane są mianem dynamicznego rozwoju, (wynikało to z zapotrzebowania rynku na szkło apteczne, gospodarcze oraz laboratoryjne). Następnie okresy wojenne to czas unieruchomienie huty (I Wojna Światowa), a w najlepszym wypadku stagnacja i wyhamowanie (II Wojna Świata). Okres powojenny to przede wszystkim nacjonalizacja huty oraz pasmo wzlotów i upadków, aż do całkowitego zamknięcia w 2001 roku.
Opracował Maciej Cieślak na podstawie: S. Lewandowski, Dzieje ziemi ożarowskiej na tle historii Mazowsza i Warszawy, Ożarów Maz. 2007, s. 187-190.; W. Różycki, Kronika Huty Szkła I Tom 1906-1937, Ożarów Maz. 1973-1976.
Za: http://www.pwz.pl/281,1,1,dawny-ozarow-maz-huta-szkla,czytaj-wiecej.html#.Va9S557tmko
27 sierpnia 2013 roku na jednym z budynków dawnej klasy robotniczej na terenie Huty (Poznańska 167A) nastąpiło odsłonięcie pamiątkowej tablicy świadczące o tym, że w czasie wojny, huta była także szpitalem powstańczym, posiadała swoją kaplicę oraz odbywało się w niej tajne nauczanie.
http://turystyka.ozarow-mazowiecki.pl/pl/atrakcje/miejsca-pamieci-narodowej/76-tablica-upamietniajaca-szpital-powstanczy-w-ozarowie-mazowieckim
KESZ: Niestety na teren fabryki wejść sobie ot tak nie można, bo teraz jest to teren prywatny. Na całe szczęście okolice fabryki też świadczą o jej czasach świetności. Od strony ulicy Poznańskiej także trafiamy na pozostałości fabryki - osiedle mieszkalne dla dawnych pracowników oraz budynek administracyjny - dziś Dom Kultury "Uśmiech". W godzinach dziennych polecam wejść prawym wejściem i obejrzeć gabloty na parterze oraz na drugim piętrze. Szczególnie godne polecenia jest drugie piętro i ciekawa butelka ;) Pojemnik od strony prawego parkingu na budynku. Trudno nie znaleźć.
[EN] Long, long ago in 1906 in the areas of "green valley" otherwise known as "ozarowski vegetable garden," grew up a modern industrial plant.
The initiator, owner and director of the whole enterprise was Kazimierz Ansgary Kaminski, who saw the industrial demand for glass packaging in Warsaw decided to build a glassworks. Taking the opportunity he bought the land for the mortgage settlement called "Huta Ożarów" in the village Franciszków in Ożarów.
Built by K. A. Kaminski smelter affected the residents of Ozarow, who, in addition to agriculture, also found employment in the industry. Glassworks for a full quarter of a century (1906-1931) was the only active in Ożarow industrial plant. And until 1945 the only plant with Polish capital. Here also the working class was associated with it. In addition, the owner of the works was able to focus on a number of experienced professionals who, in turn, educated even larger group of his successors. Thus, the profession of glassworker has also become a generational legacy. As W. Rozycki wrote: mill gave the work, livelihood, class and social advancement employed workers.
The history of development glassworks in Ożarów Maz. was directed by the events that took place on Polish soil. The beginnings of the plant are called dynamic development (this was due to the market demand for apothecary, economical and laboratory glass). Then periods of war is a time of immobilization (World War I), or at best stagnation and slowdown (World War II). The post war period is primarily nationalization and a string of ups and downs, until its complete closure in 2001.
Maciej Cieslak developed on the basis of: S. Lewandowski, This is the land skillfully made gravestones on the background of the history of Mazovia and Warsaw, Ożarów Maz. 2007, p. 187-190 .; W. Rozycki, Chronicle Glassworks And Tom 1906-1937, Ożarów Maz. 1973-1976. (http://www.pwz.pl/281,1,1,dawny-ozarow-maz-huta-szkla,czytaj-wiecej.html#.Va9S557tmko)
27 August 2013., on one of the buildings of the former working-class area of Glassworks (Poznanska st. 167A) was the unveiling of a commemorative plaque indicating that during the war, glassworks were also an insurgent hospital, had its chapel and held in the secret teaching.
CACHE: Unfortunately, entrance to the factory premises itself is forbidden, because now it is private property. Fortunately, surrounding of the factory also testify to its heyday. Nowadays you can see two main relics of glassworks from Poznanska street side - few houses which were worker houses some time ago and Culture House "Uśmiech" ("Smile") which was an adminsitration building. I suggest you enter it through main entrance and check ground and second floor's glass-cases with old glassworks exhibits. Especially the second floor's special bottle :) Cache is outside on the building at right parking lot. You cannot miss it.
ATTENTION - Do not pick cache when someone on parking lot! | UWAGA! - Nie podejmujcie kesza, jeśli ktoś kręci się po parkingu