De Steenuil

De steenuil is het kleinste uiltje (21-23 cm) dat in Nederland voorkomt. De bovenzijde van de steenuil is grijsbruin met lichte vlekken. De onderzijde is vaalwit met grijze vlekken.

Ze zijn actief tijdens de schemering in plaats van ’s nachts. Het is geen schuwe vogel, die ook prooien vangt die bijna evengroot zijn als de steenuil zelf.

Ze broeden graag in rotsspleten, steenhopen en oude gebouwen, vandaar ook de naam. In Nederland broedt de steenuil ook in knotwilgen, boerderijen, schuren en konijnenholen. Steenuilen komen voor in de gebieden met weinig intensieve landbouw en andere veldjes met grassen en kruiden. Hij maakt graag gebruik van heggen, houtwallen en bomenrijen. Door het verdwijnen van boomgaarden in Nederland, het ideale jachtgebied voor de steenuil, is het aantal steenuilen achteruit gegaan. Er zijn veel pogingen gedaan om de populatie te herstellen, die inmiddels succes lijkt te hebben. De laatste 10 jaar zijn de landelijke aantallen stabiel gebleven. In het rivierengebied nemen ze nog steeds af, op zeeklei (in Zeeland) zijn ze stabiel en op zandgronden nemen ze licht toe.

Bron: App vogels in Nederland

Na de Wilde Eend is dit de volgende vogel die een plekje in de omgeving heeft gevonden.