Historia Klasztoru i Golgoty
W roku 1932 na posiadłości hrabiego Bogdana Szembeka w Sadowiu dwaj pasjoniści o.Bartłomiej Rapetti i br. Franciszek Użarowski rozpoczęli budowę klasztoru. Już w listopadzie tego roku Prymas Polski Kardynał August Hlond poświęcił kościół i klasztor O. Bartłomiej powiedział wówczas: „Oby ten klasztor stał się centrum światła ewangelicznego, oazą odpoczynku dla wielu dusz, górą uświątobliwienia i łask”. Na wzgórzu przyklasztornym wzniesiono trzy krzyże przypominające Jerozolimską Golgotę i teren ten otrzymał nazwę Sadowie – Golgota. Podczas okupacji hitlerowcy usunęli krzyże, wznosząc na ich miejscu flagę ze złamanym krzyżem – swastyką. Po wojnie Pasjoniści przywrócili krzyże na Golgocie. W 1982 roku z okazji 50-lecia klasztoru ks. Biskup T. Etter z Poznania poświęcił odnowioną jeszcze raz Golgotę i odtąd pielgrzymują tu wierni z różnych stron. Od roku 1987 istnieje i działa przy klasztorze centrala ruchu religijno-apostolskiego pod nazwą „Rodzina Matki Pięknej Miłości” W kościele przy klasztorze czczony jest obraz Bolesnej Matki Pięknej Miłości, patronki „Rodziny”.
Krzyże na golgocie.
Stacje drogi krzyżowej.
Klasztor oo. Pasjonistów
