De verboden stad
De verboden stad
Anton Philips begon in 1892 in een piepklein fabriekje aan de Emmasingel met de productie van peertjes. Philips & Co produceerde 10 jaar na de start al zo’n 1,5 miljoen lampen. Om de productie te kunnen blijven doen, waren meer en meer ruimte, grondstoffen en mensen nodig. Om niet afhankelijk te zijn van leveranciers, liet Anton in 1916 de eerste fabriek bouwen op Strijp-S, die Philips van glas voorzag. Er kwam een kartonfabriek, een gasfabriek en een Natuurkundig Laboratorium (NatLab) om nieuwe technologieën te ontwikkelen Philips is met het industriegebied Strijp-S compleet zelfvoorzienend geworden. Van de grondstof tot en met het eindproduct in een doosje en het transport naar de consumenten: alles had het bedrijf in eigen hand. Telkens na een grote uitvinding maakte Philips een enorme groei door. Eerst met de radio, na de oorlog met de tv. De expansie maakt het noodzakelijk dat er nieuwe industriegebieden bijkomen: Strijp-R en Strijp-T aan de andere kant van de Rondweg. De 27 hectaren van Strijp-S waren lang niet genoeg. In de jaren ’70 is Philips in Strijp op zijn hoogtepunt: dagelijks werken er zo’n 10.000 mensen. In Eindhoven krijgt het gebied de naam ‘Verboden Stad’, omdat het door hekken en slagbomen omgeven werd. Je kwam er alleen met een pasje in. In 1982 ging de verboden stad even open voor het publiek: toen trok de Marathon van Eindhoven, die werd georganiseerd ter gelegenheid van het 750-jarig jubileum van Eindhoven, langs de Torenallee over het complex.
The Forbidden City
Anton Philips started in 1892 in a tiny factory on the Emmasingel producing lightbulbs. Philips & Co produced 10 years after the start for about 1.5 million lightbulbs. In order to continue doing the production, more and more space, resources and people were needed. In order not to be dependent on any supplier, Anton build the first plant in Strijp-S in 1916, which provided Philips with glass. There was a cardboard factory, a gasworks and a Research Laboratory (NatLab) to develop new technologies Philips became completely self-sufficient with industrial area Strijp-S. From the raw material to the finished product in a box and transport to the consumer: all the company had in hand. Each time after a great invention Philips made a huge growth. First with the radio after the war with the TV. The expansion makes it imperative that new industrial areas recover: Strijp-R and Strijp-T on the other side of the ring road. The 27-hectare Strijp-S was not nearly enough. In the '70s Philips Strijp was at its peak: daily 10,000 people came to work here. In Eindhoven the area was called "Forbidden City" because it was surrounded by fences and barriers. Only with a pass in you could enter the area. In 1982, the Forbidden City was open to the public: the Eindhoven Marathon was passing through. This marathon was organized to mark the 750th anniversary of Eindhoven
Die Verbotene Stadt
Anton Philips begann im Jahre 1892 in eine kleine Fabrik mit der Herstellung von Glühbirnen. Philips und Co produzierte 10 Jahre nach dem Start um die 1,5 Millionen Birnen.Um auch weiterhin produzieren zu können, brauchte mann mehr und mehr Raum, Ressourcen und Menschen.Um nicht abhängig zu sein von Lieferanten, baute Anton im Jahre 1916 die erste Anlage in Srijp-S, die Philips von Glas versah. Es kamen einen Karton-fabrik, ein Gaswerk und ein Untersuchungslaboratorium um neue Technologiën zu entwickeln. Philips ist mit dem Industriegelände Strijp-S völlig unabhängig. Vom Rohstof bis zum Endprodukt in einen Karton und Transport zum Verbraucher; alles hatte das Unternehmen in eigener hand.Nach jedem grossen Erfindung hatte Philips einen grossen Wachstum. Erst mit dem Radio und nach dem Krieg mit der TV. Die Ausbreitung macht erwerbung von neue Industriegelände notwendig. Strijp R und Strijp T entstanden auf die andere Seite der Rundweg. Die 27 hectaren von Strijp S waren bei lange nicht genug. In den 70er Jahren erreicht Philips Strijp S den Höhenpunkt: täglich sind etwa 10.000 Menschen beschäftigt. In Eindhoven bekommt das Gelände die Nahme “Verbotene Stad” weil es von Zäune und Absperrungen umgeben war. Nur mit einem Pass konnte mann zur Arbeit. Im Jahre 1982 war die Verbotene Stad eimahl für die Öffentlichkeit zuganglich; Der Eindhoven Marathon zog durch den Komplex um den 750. Jahrestag von Eindhoven zu feiern.
