Kanał Elbląski zbudowany w latach 1844-81 jest unikatowym w skali świata zabytkiem hydrotechniki, dzięki czynnemu systemowi pięciu zabytkowych pochylni z tzw. suchym grzbietem (statki i jachty, żeby pokonać różnicę poziomów, są umieszczane na wózkach i przeciągane po torowisku za pomocą stalowych lin, które porusza koło wodne).Pochylnia Buczyniec to pierwsza pochylnia od strony Pojezierza Iławskiego lub ostatnia jeżeli płyniemy od strony Elbląga. Różnica poziomu wody między górnym i dolnym odcinkiem kanału wynosi 21,5 m, dł. odcinka lądowego 0,55 km.
Budowa kanału miała na celu skrócenie drogi transportu towarów (drewno, zboże i inne płody rolne) z Warmii i Mazur (Prus Wschodnich) do Bałtyku oraz Gdańska. Budowę kanału opracowano na terenie obecnego województwa warmińsko-mazurskiego. Jego trasa przechodzi przez sztuczne przekopy, groble oraz jeziora: Druzno, Piniewo, Sambród, Ruda Woda, Ilińsk, Drwęckie, Pauzeńskie, Szeląg, Dauby i Jeziorak. Całkowita długość kanału z odgałęzieniami (m.in. Kanał Iławski, Kanał Dobrzycki łączący Jeziorak z jeziorem Ewingi, rzeka Elbląg czy Kanał Jagielloński łączący rzekę Elbląg z Nogatem) wynosi 151,7 km.
Podstawowym problemem technicznym przy budowie było pokonanie 99,15 m różnicy wysokości między jeziorem Druzno a Buczyńcem. Wysokość tę zniwelowano poprzez wprowadzenie pochylni rozmieszczonych na długości ok. 10 km (Całuny, Jelenie, Oleśnica, Kąty, Buczyniec). Projektantem kanału był Georg Jacob Steenke.
Pierwszy rejs turystyczny kanałem miał miejsce w 1912 roku. Od 1927 roku rejsy pasażerskie odbywają się regularnie. Obecnie ze względu na swoje walory przyrodnicze i kulturowe teren został objęty ochroną prawną w formie Obszaru Chronionego Krajobrazu Kanału Elbląskiego, dlatego na niektórych odcinkach kanału można poruszać się tylko kajakiem. Kanał jest jedną z największych atrakcji województwa warmińsko-mazurskiego - z rejsów statkami turystycznymi korzystało w ubiegłych latach nawet 60 tys. pasażerów rocznie.
Z powodu kompleksowej rewitalizacji Kanał Elbląski był zamknięty dla wodniaków od jesieni 2012 r. (prace przy odmulaniu prowadzono już od sierpnia 2011 r.). W jej ramach pogłębiono dno i wzmocniono brzegi na odcinkach: Miłomłyn–Jezioro Drużno, Miłomłyn–Ostróda-Stare Jabłonki, Miłomłyn–Iława oraz między jeziorami Ruda Woda i Bartężek, przebudowano i zautomatyzowano śluzy w Ostródzie, Zielonej, Małej Rusi i Miłomłynie oraz pochylnie: Buczyniec, Kąty, Oleśnica, Jelenie i Całuny.
Spośród innych pochylni wyróżnia ją zlokalizowane tu Muzeum Kanału Elbląskiego.
Zwiedzający mogą "od środka" zobaczyć maszynownię pochylni i zaobserować z bliska, jak działają poszczególne elementy. Jest tu również obelisk ku czci twórcy Kanału Elbląskiego i idei pochylni - inżynierowi Steenke. Są stoiska z pamiątkami, bar. Za pochylnią, w pobliżu, nad Kanałem Elbląskim (od strony północnej, czyli od Elbląga) zlokalizowane jest duże pole namiotowe. Od północnej strony Kanału, za pochylnią jest zlokalizowana przystań Żeglugi Ostródzko-Elbląskiej. Za przystanią statków jest długi odcinek umocnionego, betonowego nabrzeża, gdzie możemy zacumować.