Dowódca 29 pułku Strzelców Kaniowskich, 10 dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego. Jeden z bohaterów walk o Radzymin. Rano 15 sierpnia 1920 roku zajął fort w Beniaminowie i stąd, współdziałając z 28 pułkiem, ruszył do zakończonego sukcesem natarcia na Dąbkowizny i Wólki Radzymińską. Tego dnia, po południu, prowadząc do ataku swoją kompanię szturmową na wieś Mokre w celu okrążenia Radzymina, został ugodzony kulą w pierś. Przez kilka tygodni zmagał się ze śmiercią w warszawskim szpitalu, gdzie został odznaczony przez gen. Józefa Hallera Krzyżem Virtuti Militari. Zmarł 4 października 1920 roku.
W rocznicę jego śmierci w 2007 roku, we wsi Mokre wystawiono kamień z tablicą upamiętniającą jego śmiertelne zranienie na polu walki.