Sikawka to potoczna nazwa pompy tłokowej (wyporowej). Urządzenie mechaniczne służące do tłoczenia wody, lub wody ze środkiem pianotwórczym podczas akcji gaszenia pożaru. Dzięki temu możliwe jest prowadzenie akcji gaśniczej. Mogą być dwucylindrowe lub jednocylindrowe (z tłokiem o podwójnym działaniu).
Ze względu na swoją konstrukcję i sposób napędu dzielimy sikawki na:
- ręczne,
- parowe,
Sikawki ręczne dzieliły się na:
przenośne - mocowane na podstawie, przeważnie drewnianej, z zamontowanymi uchwytami do przenoszenia,
przewoźne - montowane trwale na pojazdach kołowych, przede wszystkim wozach konnych - stąd potoczna nazwa "sikawka konna". Starsze wersje "sikawek konnych" nie miały nasady ssawnej i wymagały ręcznego podawania wody wiadrami do tzw. skrzyni wodnej (z której była zasysana woda).
Sikawka konna została zakupiona ze składek mieszkańców wsi w roku 1952. Sikawka została zakupiona od OSP Długie. W 1967 roku OSP w Mymoniu zostało wyposażone w motopompę z tej też przyczyny służba sikawki konnej dobiegła końca. Od tej pory wykorzystywana była przez nadleśnictwo Rymanów do nawadniania szkółki leśnej zlokalizowanej w lesie „hrabeńskim’’ w Besku. Dzięki swojej prostocie przy obsłudze i niezawodności sikawka tak „spodobała” się leśnikom, że przy próbie jej odebrania przez strażaków z Mymonia, nieomal doszło do rękoczynów pomiędzy funkcyjnym pracownikiem nadleśnictwa a druhami z OSP.
Sikawka jest po remoncie, wymienione zostały niektóre elementy drewniane oraz blaszane oraz przywrócono jej pierwotny wygląd zewnętrzny. Niestety nie zachowała się tabliczka znamionowa sikawki, z tej też przyczyny brak jest dokładnych danych co do producenta i roku jej powstania ale z porównań z innymi sikawkami występującymi na naszym terenie można wysnuć wiosek, iż powstała ona około 1910 roku – czyli ma 100 lat.
Obecnie stałym miejscem postojowym sikawki jest cokół przed Domem Strażaka, dzięki czemu jest atrakcją turystyczną Mymonia.
Pojemnik zawiera sam logbook, więc zabierz coś do pisania