CHARAKTERYSTYKA DZIELNICY MOKRE
POŁOŻENIE
Mimo, że w Toruniu nie wydzielono administracyjnych dzielnic „dzielnica” Mokre zakorzeniła się w głowach mieszkańców tego miasta. Znajduje się ona w północno-wschodniej części Torunia. Od północy graniczy z Katarzynką, na południu od śródmieścia oddziela ją pas przymiejski. Od zachodu dzielnica graniczy z Chełmińskim, a od południowego-wschodu z Jakubskim Przedmieściem i Rubinkowem . Cechy położenia topograficznego sprzyjają dalszej rozbudowie terytorialnej i funkcjonalnej „dzielnicy”. W przeszłości rozwój hamowały tereny podmokłe, które zadecydowały o nazwie wsi, później przekształconej w część Torunia.
HISTORIA
Nazwa Mokre pojawiła się po raz pierwszy w 1258 r. jako miano lasu. Na tym terenie, leżącym poza obszarem patrymonium miasta, powstała wieś Mokre. Założona przez mieszczan toruńskich na prawie chełmińskim, była związana z miastem jedynie ekonomicznie, a nie administracyjnie. Miała ona własną ławę sądową.
Mokre ukształtowało się i rozwinęło przy skrzyżowaniu dwóch szlaków komunikacyjnych: drogi gdańskiej (obecna ul. Grudziądzka) i drogi kowalewskiej (obecna ul. Kościuszki).
Od początku XIX w., w związku z wielkim napływem robotników zatrudnionych przy budowie fortyfikacji, Mokre przekształciło się w typową podmiejską osadę robotniczą.
W 1906 r. Mokre, o obszarze 913,79 ha i liczące ponad 10 tys. mieszkańców, przyłączono do administracji miejskiej Torunia. Wówczas była to dzielnica o bardzo chaotycznej, głównie niskiej zabudowie. Liczne odnogi bocznic kolejowych, prowadzące do licznych obiektów przemysłowych i składowych, przecinały obszary upraw ogrodniczych. W okresie międzywojennym Mokre było dzielnicą zaniedbaną, na peryferiach egzystowały osiedla biedy: Kozackie Góry i Dębowa Góra, składające się z lepianek i szałasów.
Choć po drugiej wojnie światowej powstało wiele nowych osiedli mieszkaniowych, Mokre nadal pełni głównie funkcje dzielnicy przemysłowo-składowej.
Kościół pw Chrystusa Króla
Parafia p.w. Chrystusa Króla została erygowana dekretem Ks. Biskupa Stanisława Wojciecha Okoniewskiego dnia 27. 01. 1926 r. Do budowy nowego kościoła przystąpiono 30.05.1929 r. Kościół konsekrował Ordynariusz Diecezji Chełmińskiej Ks. Biskup Stanisław Wojciech Okoniewski dn. 09.11.1930 r.
Kościół jest zbudowany na planie centralnym z żelbetonu i cegły w kształcie rotundy przypominającej rzymski Panteon. Do rotundy przylegają dwa duże rozality. Pierwszy od strony północnej jako kruchta tworzy przedsionek i chór. Jego stronę frontową zdobi duża płaskorzeźba Chrystusa Króla stojącego na kuli ziemskiej, dzieło artysty rzeźbiarza St. Zelka. Po bokach rozalitu wybudowano dwie niewielkie czworoboczne wieżyczki, zakończone w górnej partii blendami.
Przybudówka od strony południowej otrzymała swój ostateczny kształt dopiero w 1957 r. i zawiera dwie zakrystie, biuro, kaplicę Miłosierdzia Bożego, korytarz i dwie toalety.
Kopułę podtrzymuje 16 filarów betonowych o doryckich kapitelach. Od nich biegnie 16 pilastrów ku latarni, a w ich eliptycznych wnękach umieszczono okna. Wewnętrzne wymiary kościoła są następujące: średnica rotundy 30 m., wysokość do latarni 22 m., średnica latarni 6 m.
W prezbiterium znajduje się ołtarz główny na tle ogromnego krzyża z rzeżbą Chrystusa, pod którym umieszczono tabernakulum. Obok ołtarza zlokalizowano ambonkę i sedylia dla celebransów.
W bocznych kaplicach znajdują się ołtarze Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Na ścianach nawy i pod chórem rozmieszczono stacje Drogi Krzyżowej, wykonane przez artystę rzeźbiarza Ignacego Zelka. Pod chórem znajdują się dwa ołtarze: św. Antoniego i św. Franciszka z Asyżu.
Na chórze zamontowano 1935 r. organy Sauera, które w 1946 r. powiększono do 14-tu głosów, do dwóch manuałów i pedału.
Na ogrodzonym dziedzińcu kościelnym wybudowano w 1956r. od strony ul. Kościuszki grotę Matki Boskiej. Na przykościelnym placu kościelnym znajdują się także: kapliczka św. Jana Nepomucena, kapliczka św. Maksymiliana Kolbego.
W 2004 r. wybudowano nową dzwonnicę wg projektu Henryka Pawłowskiego. Na dzwonnicy zostały zawieszone nowe cztery dzwony:
Największy: Chrystus Król , ważący 1650 kg, koloru złocistego z płaskorzeźbą Chrystusa Króla.
Mniejszy: Maryja , ważący 800 kg, z płaskorzeźbą Matki Boskiej.
Jeszcze mniejszy: Józef , ważący 500 kg, z płaskorzeźbą świętego Józefa.
Najmniejszy: Jan Paweł II , ważący 350 kg, z płaskorzeźbą Jana Pawła II.
O keszu
Mikro pojemnik. Nie trzeba wchodzić na teren Kościoła. Nie zapomnij spisać kodu do finału. Uszanuj bliskość świątyni. Kordy +/- 5 metrów. Bardzo proszę o odkładanie pojemnika dokładnie w to samo miejsce.
ENGLISH VERSION
CHARACTERISTICS OF THE MOKRE DISTRICT
LOCATION
Although the city of Toruń is not officially divided into districts, the “district” of Mokre is well established among its inhabitants. Mokre lies in the north-eastern part of Toruń. In the north it borders Katarzynka, in the south it is separated from the city centre with a suburban area. In the west Mokre borders Chełmiński, and in the south-east it borders the districts of Jakubskie Przedmieście and Rubinkowo. The topographical features of the district are conducive to further functional and spatial development. In the past the development of the district was hindered by wetlands (hence the name, meaning “wet”). The village of Mokre was later annexed to Toruń..
HISTORY
The name “Mokre” appeared for the first time in 1258; it was the name of a forest then. On this area, located outside the city’s patrimony, the village of Mokre has been incorporated by the townsmen of Toruń under the Kulm law. The village was connected to the city only by means of economy, and not administration. The village had its own court of assessors.
Mokre was formed and developed where two communication routes: the Gdańsk route (nowadays Grudziądzka street) and Kowalew route (nowadays Kościuszki street) crossed.
From the beginning of the 19th century, in connection with a large inflow of labourers employed on the construction of the city’s fortifications, Mokre became a typical suburban workers’ settlement.
In 1906 Mokre (with 913.79 ha and over 10 thousand inhabitants) was incorporated in the administration of Toruń. At that time it was a district with mainly low-rise buildings, arranged in an extremely chaotic manner. The gardening areas were crossed by numerous railway sidings leading to various industrial buildings and depots. In the Interwar Period Mokre was neglected, with poverty ghettos: Kozackie Góry and Dębowa Góra, consisting of mud huts and shanties, on the outskirts.
Although after the World War II many new housing estates were built there, Mokre is still mainly an industrial and depot district.
The church of Christ the King
The parish of Christ the King was founded by a decree of Bishop Stanisław Wojciech Okoniewski in January 27th, 1926. The construction of the new church started in May 30th, 1929. The church was consecrated by Stanisław Wojciech Okoniewski, Bishop of the Diocese of Chełmno, in November 9th, 1930.
The church was made of reinforced concrete and bricks with a circular ground plan, resembling the Pantheon in Rome. Two large rysalites adjoin the rotunda. The rysalite in the north serves as a church porch; the vestibule and entrance to the choir are located here. Its front is decorated with a large bas-relief of Christ the King standing on the Earth globe, made by sculptor S. Zelek. There are two small quadrilateral towers on both sides of the rysalite, with false windows in the upper part.
The rysalite in the south did not get its final form until 1957. It holds two vestries, the parish office, the Chapel of Divine Mercy, a corridor and two toilets.
The church dome is supported by 16 concrete pillars with Doric capitals. Sixteen pilasters run from the pillars up to a lantern, with windows in their elliptic recesses. The church’s inner dimensions are as follows: diameter of the rotunda: 30 m, height to the lantern: 22 m, diameter of the lantern: 6 m.
In the chancel there is the main altar backed by an enormous cross with the sculpture of Christ, with a tabernacle below. Next to the altar there is a pulpit and seats for celebrants.
In the side chapels there are two altars: the Altar of the Holiest Heart of Jesus and the Altar of Our Lady of Perpetual Help. On the nave walls and under the choir the Stations of the Cross are located, made by sculptor Ignacy Zelek. There are also two altars under the choir: the Altar of Saint Anthony and the Altar of Saint Francis of Assisi.
The church is surrounded by an enclosed yard; in 1956 the Grotto of Mary, Mother of God was built there (near the Kościuszki street side). There are also two chapels in the yard: the Chapel of Saint John of Nepomuk and the Chapel of Saint Maximilian Kolbe.
In 2004 a new bell tower was built to the design of Henryk Pawłowski. Four new bells were hung in the tower:
The largest bell: Christ the King, weighing 1650 kg, colour: golden, decorated with a bas-relief of Christ the King.
The next largest bell: Mary, weighing 800 kg, decorated with a bas-relief of Mary, Mother of God.
The next smallest bell: Joseph, weighing 500 kg, decorated with a bas-relief of Saint Joseph.
The smallest bell: John Paul II, weighing 350 kg, decorated with a bas-relief of Pope John Paul II.
About the cache
Micro container. You don’t need to enter the church area. Don’t forget to write down the code you will need for the final. Show respect to the church. Coordinates: +/- 5 meters.