CHARAKTERYSTYKA DZIELNICY MOKRE
POŁOŻENIE
Mimo, że w Toruniu nie wydzielono administracyjnych dzielnic „dzielnica” Mokre zakorzeniła się w głowach mieszkańców tego miasta. Znajduje się ona w północno-wschodniej części Torunia. Od północy graniczy z Katarzynką, na południu od śródmieścia oddziela ją pas przymiejski. Od zachodu dzielnica graniczy z Chełmińskim, a od południowego-wschodu z Jakubskim Przedmieściem i Rubinkowem . Cechy położenia topograficznego sprzyjają dalszej rozbudowie terytorialnej i funkcjonalnej „dzielnicy”. W przeszłości rozwój hamowały tereny podmokłe, które zadecydowały o nazwie wsi, później przekształconej w część Torunia.
HISTORIA
Nazwa Mokre pojawiła się po raz pierwszy w 1258 r. jako miano lasu. Na tym terenie, leżącym poza obszarem patrymonium miasta, powstała wieś Mokre. Założona przez mieszczan toruńskich na prawie chełmińskim, była związana z miastem jedynie ekonomicznie, a nie administracyjnie. Miała ona własną ławę sądową.
Mokre ukształtowało się i rozwinęło przy skrzyżowaniu dwóch szlaków komunikacyjnych: drogi gdańskiej (obecna ul. Grudziądzka) i drogi kowalewskiej (obecna ul. Kościuszki).
Od początku XIX w., w związku z wielkim napływem robotników zatrudnionych przy budowie fortyfikacji, Mokre przekształciło się w typową podmiejską osadę robotniczą.
W 1906 r. Mokre, o obszarze 913,79 ha i liczące ponad 10 tys. mieszkańców, przyłączono do administracji miejskiej Torunia. Wówczas była to dzielnica o bardzo chaotycznej, głównie niskiej zabudowie. Liczne odnogi bocznic kolejowych, prowadzące do licznych obiektów przemysłowych i składowych, przecinały obszary upraw ogrodniczych. W okresie międzywojennym Mokre było dzielnicą zaniedbaną, na peryferiach egzystowały osiedla biedy: Kozackie Góry i Dębowa Góra, składające się z lepianek i szałasów.
Choć po drugiej wojnie światowej powstało wiele nowych osiedli mieszkaniowych, Mokre nadal pełni głównie funkcje dzielnicy przemysłowo-składowej.
Dla (prawie) każdego coś miłego.
Tutaj znajduje się pewien zakład przemysłowy. Zajmuje się on przetwórstwem płodów rolnych. Patrząc na to co produkuje i na nasze społeczeństwo aż dziw bierze, że zakład ten był kiedyś na skraju bankructwa.
Początki toruńskiej tej wytwórni owiane są tajemnicą. Już w latach ’50 XIX wieku w toruńskiej dzielnicy Mokre wytwarzano ten produkt na skalę półprzemysłową. Początek temu zakładowi dali żydowscy przedsiębiorcy Georg i Natan Hirschfeldowie. Nowoczesny, jak na tamte czasy, zakład otworzono w 1884 roku i datę tę przyjmuje się jako początkową. Produkowane tam wyroby były znane nie tylko w Europie, ale trafiały też do Afryki i do Azji. Były też wielokrotnie nagradzane na międzynarodowych wystawach. W 1890 roku zakład przejął Wolf Sultan, toruński potentat w tej dziedzinie. Sultan kontynuował dynamiczny rozwój wytwórni, po czym zakład został przejęty w 1919 roku przez gdańskiego kupca Hermana Winkelhausena. W ramach nacjonalizacji tej gałęzi przemysłu w 1925 roku toruński zakład stał się własnością skarbu państwa i od tej pory funkcjonował pod szyldem pewnej znanej (chyba wszystkim) marki. II Wojna Światowa nie spowodowała zniszczeń zakładu, dzięki czemu do dnia dzisiejszego można podziwiać zakładowe budynki, będące przykładem dobrze zachowanej XIX-wiecznej architektury przemysłowej. Po wojnie wznowiono produkcję.
W 1995 roku zmodernizowano urządzenia przetwórcze i zaprzestano używania węgla na terenie zakładu, dzięki czemu stał się on bezpiecznym dla środowiska. Na terenie wytwórni znajdują się ujęcia krystalicznie czystej wody głębinowej, która wydobywana jest z pokładów kredowych posadowionych na głębokości 220 metrów.
O skrytce.
Pojemnik wielkości śniadaniówki zaopatrzony jest w magnes. W środku kesza znajduje się logbook, fanty, ołówek. Aby podjąć skrytkę nie musisz wchodzić na teren zakładu. Z miejsca ukrycia dobrze widoczna jest nazwa zakładu przemysłowego. . Nie zapomnij spisać kodu do finału. Kordy +/- 5 metrów.
ENGLISH VERSION
CHARACTERISTICS OF THE MOKRE DISTRICT
LOCATION
Although the city of Toruń is not officially divided into districts, the “district” of Mokre is well established among its inhabitants. Mokre lies in the north-eastern part of Toruń. In the north it borders Katarzynka, in the south it is separated from the city centre with a suburban area. In the west Mokre borders Chełmiński, and in the south-east it borders the districts of Jakubskie Przedmieście and Rubinkowo. The topographical features of the district are conducive to further functional and spatial development. In the past the development of the district was hindered by wetlands (hence the name, meaning “wet”). The village of Mokre was later annexed to Toruń..
HISTORY
The name “Mokre” appeared for the first time in 1258; it was the name of a forest then. On this area, located outside the city’s patrimony, the village of Mokre has been incorporated by the townsmen of Toruń under the Kulm law. The village was connected to the city only by means of economy, and not administration. The village had its own court of assessors.
Mokre was formed and developed where two communication routes: the Gdańsk route (nowadays Grudziądzka street) and Kowalew route (nowadays Kościuszki street) crossed.
From the beginning of the 19th century, in connection with a large inflow of labourers employed on the construction of the city’s fortifications, Mokre became a typical suburban workers’ settlement.
In 1906 Mokre (with 913.79 ha and over 10 thousand inhabitants) was incorporated in the administration of Toruń. At that time it was a district with mainly low-rise buildings, arranged in an extremely chaotic manner. The gardening areas were crossed by numerous railway sidings leading to various industrial buildings and depots. In the Interwar Period Mokre was neglected, with poverty ghettos: Kozackie Góry and Dębowa Góra, consisting of mud huts and shanties, on the outskirts.
Although after the World War II many new housing estates were built there, Mokre is still mainly an industrial and depot district.
Something nice for (nearly) everyone
An industrial plant is located here, processing crops. If you take into account what it produces, and what the Polish society is like, it is really weird that the plant was once teetering on the brink of bankruptcy.
The beginnings of the plant are shrouded in mystery. In the Mokre district the product in question was manufactured on a semi-industrial scale as early as in the Fifties of the 19th century. The plant was founded by two Jewish businessmen, Georg and Natan Hirschfeld. A very modern plant for its time, it was opened in 1884, and this date is considered the beginning of the plant. The plant’s products were famous not only in Europe, but they we also exported to Africa and Asia. They were also awarded many times at international exhibitions. In 1890 the plant was taken over by Wolf Sultan, a big businessman in Toruń. Sultan continued the dynamic development of the plant, which was taken over in 1919 by Herman Winkelhausen, a merchant from Gdańsk. This branch of Polish industry was nationalised in 1925, and the Toruń plant became a state-owned company. The name of the company was then changed to that which everyone (or so we think) is familiar with. The plant was not destroyed during the World War II, so one can still admire its buildings, which constitute a sample of well-preserved industrial architecture of the 19th century. Following the end of the war, the production was restarted.
In 1995 the processing machines were modernised and the plant stopped using coal, thus becoming environmentally-friendly. Within the plant area there are intakes of crystal clear groundwater, extracted from Cretaceous formations at a depth of 220 meters.
About the cache
Container the size of a lunchbox. There is a logbook, swag items and a pencil inside the cache. You don’t have to enter the plant area to retrieve the cache. You can see the sign with the name of the plant from the place where the cache is hidden. Don’t forget to write down the code you will need for the final. Coordinates: +/- 5 meters.