Westrode was één groot bos. Westrode ontstond door een rooiïng in de vallei van de Valkebeek of Westrodebeek geheten. De naam werd reeds vernoemd in de 12de eeuw. Tot een dorp kwam het toen nog niet. Het was een warsrode, een rooiïng zonder veel succes, waar het moeilijk overleven was. Vandaar de naam Warsrode of Westrode.
In de 13de eeuw is dikwijls sprake van de "Bosschen van Wolverthem". De huidige restanten te Westrode van dit groot bosgebied zijn de Verkensputten, Stoppelenbos, Zesbunder en Leefdaelbos.
De hoeve "Klein Nerom" in de huidige Pattatestraat is de voornaamste van Westrode. Zij was eertijds omwald. Door de ontbossing rond deze hoeve onstond de Boskant. Hier gingen de landarbeiders en de enkele kleine boeren zich vestigen. Ondertussen werden er ook wegen getrokken tussen de hoeven van de woonkernen te Westrode, Boskant en Nerom.
Westrode was in de 15de en 16de eeuw één bosgebied met drie open plekken: Westrode, Boskant en Nerom. Westrode maakte van oudsher deel uit van de Parochie Wolvertem waarvan de priesters werden aangesteld door de abdij van Dielegem.
De "Grote Boshoeve" in de huidige Jan Hammeneckerstraat ontstond in de 17de eeuw, toen de bevolking sterk was toegenomen. Ook de Braamhoeve was uit deze periode en ontboste de Verkensputten en de Mierenest ontstonden.
Naast de genoemde boerderijen vonden we in 1717 een herberg genaamd "In 't Hondsgat" en bewoond door een zekere Jan Mertens, die ter plaatse zijn bier brouwde.
In 1846 stonden te Westrode, Boskant en Nerom 252 woningen. Toen werd onderwijs gegeven in de Westrodestraat. Later werd er een nieuwe school gebouwd in de vroegere herberg "Van Caesbroeck".
Rond 1870 werd in de Westrodestraat een windmolen opgericht. Tijdens de eerste wereldoorlog werd dezezodanig beschadigd dat hij in 1920 werd afgebroken. In 1872 werd er in de Patatestraat een gemeenteschool opgericht.