[PL] Dziesięciokondygnacyjny budynek, stanowiący część osiedla Kępa Potocka, składa się ze 196 mieszkań (M-1, M-2, M-4 i M-5) o łącznej kubaturze 39718 m3. Powstał jako inwestycja Dyrekcji Rozbudowy Miasta „Północ”.
Zaprojektowany przez architektów Hannę Graff i Bogusława Chylińskiego, konstrukcja autorstwa dr. inż. Z. Pawłowskiego, inż. Z. Tokarskiego i inż. J. Zollara, został oddany do użytku 30 czerwca 1969 roku.
W tym samym roku budynek uhonorowano tytułem Mistera Warszawy w kategorii budownictwa mieszkalnego ― nagrodą przyznawaną w latach 1959–1980 przez „Życie Warszawy”. W uzasadnieniu wyboru zwrócona została uwaga na sąsiedztwo 18-piętrowych wieżowców, z którymi budynek tworzył udany zespół mieszkaniowy.
Blok zaprojektowany na osi północ–południe, z dobrze doświetlonymi mieszkaniami, charakteryzuje się kompozycją pasowych balkonów (większe mieszkania wyposażone w dwa balkony), lokalami usługowo-socjalnymi na poziomie parteru i typowym dla modernizmu ażurowym dachem nad ostatnią kondygnacją.
A - dwie ostatnie cyfry oddania budynku do użytku
B - ilość mieszkań
C - ilość kondygnacji w bloku
D - miesiąc, w którym budynek został oddany do użytku
E - numer budynku
N 52° [C+D],[(C+E)*(C+D+E)]'
E 20° 59' [A-C],[B*E-D*E*C-C/E]
Końcowe koordynaty znajdują się +/- kilka metrów od skrytki