Nabij deze buitengracht waren de huzaren van Boreel gelegerd. Een onderdeel van de militaire training van deze huzaren was het paardenzwemmen. Dit gebeurde achter de kazerne nabij deze cacheplek. De paarden zwommen zonder berijder. De huzaren volgden hen op drijfzakken of zwemmend.
Als de paarden niet meer geschikt waren voor de militaire taak, werden ze veelal verkocht aan de plaatselijke bakkers en groenteboeren, die toen nog huis aan huis hun waren sleten. De militairen gingen vaak oefenen op het exercitieveld.
Vooraf werd dat door hoorngeschal kenbaar gemaakt. Zo kwam het regelmatig voor dat na het horen van de trompetters de paarden met groentekar, en bakkerskar op een draf naar het exercitie veld vertrokken.
De eigenaren konden daar dan hun kar met paard weer terugvinden
Nog even wat culinairs:
Het volgende verhaal gaat de ronde: Je had in Deventer dus de Huzaren van Boreel. Die vreeën met de dienstmeisjes in de stad. Die zouden de magen van hun vrijers na gedane zaken vullen met ouwe happen uit de provisiekast: koude aardappelen en wat er verder nog ter tafel kwam. Een en ander werd vervolgens op smaak gemaakt en voorzien van voedingsstoffen als ei, zilveruitjes en mayo.
Tis maar dat je het weet als je een volgende keer een Huzarensalade eet.