De uitdrukking "Kijk eens naar het vogeltje!" is letterlijk te nemen en komt uit de beginjaren van de fotografie.
De portretfotograaf van toen werkte in een daglichtstudio met een grote houten camera op een zwaar statief en gebruikte grote glasplaten (bvb 18x24) als opnamemedium. Het van gebruik van verlichting kwam pas later.
Doordat de emulsies nog niet erg lichtgevoelig waren moest er een lange belichtingstijd gebruikt worden en dienden de mensen die poseerden voor een bepaalde tijd, soms wel een minuut, stokstijf stil te zitten. Er werden zelfs klemmen gebruikt die het hoofd en de armen, aan de achterzijde buiten beeld ondersteunden om zeker geen bewogen beelden te hebben. Met kinderen, die moeilijk kunnen blijven stilzitten, was dit een groot probleem en deze moesten zeker afgeleid worden zodat zij ook mooi stil bleven zitten. Daarom had de fotograaf dikwijls een opgemaakt vogeltje op zijn hand of op de lens van het toestel zitten en moesten de kinderen "naar het vogeltje kijken en mooi stil zitten als zou het kunnen wegvliegen".
Op sommige oude foto’s en prenten van dergelijke daglicht-fotostudio’s zien we de fotograaf aan het werk met deze attributen.
bron: beroepsfotografen.be