Bysewska droga wiedzie wśród starych drzew, a jej nawierzchnia dawniej wykonana była z równo ułożonych kamieni, a obecnie zalega tu warstwa ziemi. Po lewej stronie drogi stoi obecnie ceglany mur. Są to dawne piwnice zabudowań dworskich. Piwnice, w których we wrześniu 1939 roku rozegrała się tragedia. Piątego dnia wojny Niemcy schwytali pięciu okolicznych mieszkańców, po czym rozstrzelali ich w podziemiach. Następnego dnia zginęło tu czterech kolejnych Polaków. Z opowieści starszych mieszkańców Bysewa, wiemy, że zabitych pochowano na pobliskiej łące. Pod koniec lat 40-tych rodziny pomordowanych przeniosły zwłoki z pobliskiej mogiły na cmentarz w Matarni, a przy Bysewskiej drodze ustawiono drewniany krzyż upamiętniający tamte wydarzenia. Ceglane piwnice są dziś niemym świadkiem tamtych tragicznych wydarzeń i jednym z nielicznych śladów, które pozostały po dworze w Bysewie.
Budynek został wzniesiony prawdopodobnie przez Johanna Friedricha pod koniec XIX wieku w miejscu starszego dworu. W tym też okresie powstała cegielnia na Bysewskiej Górce, która należała do właścicieli majątku. Następnie majątek został wykupiony przez Wlatera Hensela, a dwór został znacznie przez niego rozbudowany.
Podczas II Wojny Światowej pracowali tutaj jeńcy różnych narodowości (Rosjanie, Ukraińcy, Francuzi i Anglicy), zatrudnieni byli zarówno w cegielni, jak również przy pracach rolnych. Na początku 1945 rodzina Hensel w obawie zbliżającego się frontu uciekła w głąb Niemiec. Na miejscu pozostał Arnold, syn Wlatera i właściciel majątku. Właściciel dworu był zagorzałym sympatykiem Hitlera. Postanowił podpalić zabudowania dworskie, aby te nie dostały się w ręce Rosjan. Dwór w większości spłonął, ale część okolicznych zabudowań przetrwała. Rosjanie zagonili do nich kobiety, na których w piwnicach dworu dochodziło do masowych gwałtów. Pozostałe domy były plądrowane i niszczone.
Po wojnie zniszczone domy były remontowane za pomocą cegieł pochodzących ze zniszczonego dworu. Znikały też kolejne drzewa, które niegdyś były częścią dworskiego parku. Do dzisiejszych czasów przetrwały tylko drzewa wzdłuż drogi prowadzącej do majątku, pozostałe drzewa zostały wycięte w latach 50-tych i 60-tych na opał.
Ruiny dworu zostały rozebrane w latach 60-tych. Na ich miejscu postała szkoła. Na ścianie budynku umieszczono tablicę upamiętniającą Polaków, mieszkańców Bysewa, którzy zginęli na początku wojny. Okoliczni mieszkańcy pracowali na roli oraz w pobliskiej cegielni, która znów zaczęła produkować cegły.
Krajobraz Bysewa zmienił się w latach 70-tych, kiedy powstało lotnisko dla trójmiasta, oraz zaczęły powstawać firmy. Obecnie okolica ma charakter głównie przesyłowy.
Obecnie ani cegielnia ani budynek szkoły nie są wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem. Na terenie cegielni obecnie ma swoją siedzibę firma PolEko, a w drugim mieści się Środowiskowy Dom Samopomocy. Nieopodal najprawdopodobniej do dziś znajdują się groby niemieckich żołnierzy, którzy zginęli tutaj w ostatnim roku wojny.
Skrytka, to pudełko po filmie 35mm, ukryta pod współrzędnym. Odłóż starannie na miejsce. Weź coś do pisania!