Detektyw Monroe od kilku godzin dawał piekielny wycisk swoim szarym komórkom. Dziś rano został poproszony o rozwikłanie dosyć nietypowej sprawy. Dotyczyła ona odnalezienia rękopisu znanego florenckiego poety.
Rękopis ten należał do mecenasa sztuki Jana Kossakowskiego. Po jego śmierci, zgodnie z ostatnią wolą zmarłego, miał on przejść na własność Biblioteki Narodowej.
Jakież było zdziwienie wszystkich zainteresowanych, gdy kancelaria notarialna, która prowadziła sprawy mecenasa, zamiast manuskryptu, przekazała przedstawicielom biblioteki jedynie kartkę wyrwaną z notatnika Kossakowskiego. Na kartce były pewne zapiski poczynione przez darczyńcę. Jak domniemywano, miały one naprowadzić na ślad ukrytego rękopisu. Nikt jednak do tej pory nie potrafił rozwikłać tej zagadki.
Detektyw spojrzał na kopię zapisków mecenasa. Jedna myśl nie dawała mu spokoju. Gdzieś już widział coś podobnego. Gdzieś już widział …
Lasciate ogni speranza voi ch’entrate
Inf. C.I.2 C.XIV.75 C.VII.105 C.X.79 C.VIII.5 C.XIX.12 C.XXXI.135 C.XIII.96 C.XXIII.55 C.XXVIII.21 C.IX.38 C.I.38 C.XXVI.140 C.V.12 C.XXXI.66 C.XXX.90 C.XXVIII.21 C.XXXIII.67 C.XXVI.83
Pur. C.III/56 C.XXVIII/1 C.XI/50 C.XXIX/102 C.IV/15 C.IX/100 C.XXVIII/126 C.XXIX/43 C.XXIX/94 C.XXIII/78 C.XXXII/97 C.IV/53 C.XVII/66 C.I/23 C.XXVIII/70 C.XXXII/34 (C.XXIX/81 C.I/63) C.XXII/119 C.XII/134
Par. C.XVII/20 C.XVII/13 C.XXXIII/54 C.II/92 C.XVIII/28 C.XXVIII/119 C.II/97 C.XXI/13 C.XVIII/69 C.XXVI/142 C.I/97 C.XI/54 C.XXVIII/105 C.VII/124 C.XXVIII/114 C.XX/55 C.II/98 C.XVII/80 C.XXXII/16 C.XI/42 C.XXXIII/142
TAK! Wiedział już gdzie trzeba szukać. Pomyślał o pracownikach biblioteki. Jak mówi przysłowie – najciemniej zawsze pod latarnią.
Z rozszyfrowanej notatki wynikało, że rękopis został ukryty w okolicach obecnego Parku Brodowskiego. Dlaczego akurat tam ? Odpowiedź na to pytanie pojawiła się trochę później, gdy Monroe zapoznał się z materiałami dostarczonymi przez współpracującego z nim terenowego zwiadowcę 00K (znanego w środowisku keszerów pod pseudonimem Kubsonix):
Do końca II wojny światowej teren ten był miejscem spoczynku wielu zmarłych mieszkańców dawnej Żelechowej. W latach siedemdziesiątych XX w. cmentarz Bredower Friedhof został uprzątnięty i zamieniony na park. Podzielił on los wielu szczecińskich cmentarzy, które po wydaniu zarządzenia zabraniającego pochówków w kościołach i na cmentarzach w obrębie murów miejskich, były likwidowane.
Przy cmentarzu zbudowano w 1911 r. kaplicę cmentarną - Kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej. 14 września 2015 r. dokonano poświęcenia pomnika upamiętniającego zmarłych pochowanych na niemieckim Bredower Friedhof. Dokładnie przed wejściem do kościoła na przeciwległej stronie ulicy Słowiczej stanął dużych rozmiarów naturalny kamień narzutowy na którym umieszczono tablicę z napisem: „Iustorum autem animae in manu Dei sunt” /Modlitwą i wspomnieniem niech będzie uczczona pamięć tych, których ciała pochowane na tym cmentarzu oczekują zmartwychwstania/…
Monroe poczuł się niebiańsko i z zadowoleniem pokiwał głową. Takie ukrycie manuskryptu wiele wyjaśniało. Pan mecenas zrobił swoim spadkobiercom niewybredny żart. Detektyw wstał od biurka i rozpoczął przygotowania do swojej kolejnej keszerskiej wyprawy. Czekały na niego trzy miejsca, w których darczyńca umieścił koordynaty ukrycia rękopisu. Sądząc po opisach punktów podjęcia, mogło być ciekawie…
Na pierwszego znalazcę czeka specjalny certyfikat FTF, a dla kolejnych - 6 certyfikatów pocieszenia.
