

Buk pospolity, buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.) – gatunek drzewa należący do rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.). Występuje na przeważającej części kontynentu europejskiego. W Polsce pospolity,gatunek rodzimy .
Buki to drzewa cenione ze względu na atrakcyjne ulistnienie, które jesienią przybiera złociste lub brązowe odcienie. Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) jest mrozoodpornym drzewem o gładkiej jasnobrązowej korze, która z czasem staje się srebrzystoszara. Liście są gładkie, błyszczące o falistych brzegach. Buk jest rośliną jednopienną. Kwiaty niepozorne, zielone pojawiają się pod koniec wiosny. Owocami buka są orzeszki w kolczastej pokrywie (tzw. bukwie). Dobrze rośnie na glebach wapiennych.
Rozmiary Wysokość i szerokość po 20 latach 6 x 3 m, ostatecznie osiąga 30-40 m.
Istnieje bardzo duża liczba odmian ozdobnych
- Asplenifolia – wolno rosnące drzewo o gęstej, szeroko rozpostartej, piramidalnej koronie. Liście zielone, bardzo zmienne, powcinane w różnym stopniu, najwęższe na długopędach młodych drzew. Stosunkowo dobrze rośnie w miastach i w rejonach o silnie zanieczyszczonym powietrzu
- Atropunicea – osiąga 20 m wysokości i szerokości. Liście ciemnoczerwone, błyszczące, jesienią przebarwiające się na pomarańczowożółto. Doskonale znosi cięcie. Do wykorzystania w parkach i zieleńcach, w zestawieniach barwnych i jako szpalery
- Dawyck – dorasta do 15 m wysokości przy 3 m szerokości korony. Liście zielone, błyszczące, jesienią żółte lub czerwonobrązowe
- Dawyck Gold – drzewo o wąskiej kolumnowej lub stożkowej koronie. Dorasta do 15 m wysokości. Młode liście intensywnie złocistożółte, później stopniowo zielenieją. Przebarwienie jesienne żółte. Na gleby żyzne i świeże. Do sadzenia w parkach i dużych ogrodach, jako drzewo soliterowe , alejowe lub osłonowe
- Dawyck Purple – dorasta do 15 m wysokości, o stożkowej lub kolumnowej koronie (szerokość 3 m). Liście ciemnoczerwone, błyszczące, jesienią przebarwiające się na jasnobrązowo,
- Fastigiata – forma początkowa wąskowrzecionowata, w starszym wieku wąskostożkowata o konarach wyprostowanych, wyrastających równolegle do pnia.
- Laciniata – forma zbliżona do odm. 'Asplenifolia' o liściach mniej lub bardziej wcinanych, i o szybszym wzroście.
- Pendula – korona zmienna, szeroka lub słupowa. Liście zielone, błyszczące, jesienią żółte lub czerwonobrązowe. Preferuje gleby żyzne i świeże
- Purpurea pendula – wolno rosnące, małe drzewo, o zwisającej, parasolowatej koronie. Dorasta do kilku metrów wysokości. Liście ciemnoczerwone, jesienią przebarwiają się na kolor czerwonobrązowy
- Rohanii – blaszki liściowe z pofalowanymi i mocno powcinanymi brzegami, barwy miedziano-purpurowej, wzrost powolny, powstała w 1888 roku W Czechach ze skrzyżowania dwóch odmian.
- Rohan Weeping – kształt liści jak u 'Rohanii', barwa ciemno bordowa.
- Roseomarginata syn. Tricolor, Purpurea Tricolor – Młode liście ciemnopurpurowe, dojrzałe o brzegach różowych z białym przebarwieniem na przejściu.
- Tortuosa syn. F. s. f. suentiliensis Schelle 1911 – jedna z najciekawszych odmian buka znana od początku XIX wieku, ale późno opisana jako forma botaniczna. W Polsce rozmnażana dopiero od kilkunastu lat i prawdopodobnie starsze egzemplarze nie są znane. Charakteryzuje się bardzo wolnym wzrostem i silnie powyginanymi konarami, co nadaje starszym egzemplarzom ciekawy wygląd.
- Zlatia – drzewo o szerokiej, zaokrąglonej koronie. Młode liście na wiosnę, przez okres 2-3 tygodni złotożółte, później zielone
Kwitnienie IV-V
Wymagania Buki mają spore wymagania siedliskowe. Lubią gleby żyzne, gliniaste lub gliniasto-piaszczyste oraz wapienne. Tolerują stanowiska cieniste, nie znoszą silnych mrozów. Latem potrzebują dużo wody i lubią wilgotne powietrze.
Rozmnażanie Nasiona, a przy pozyskiwaniu określonych cech szczepienie
Zastosowanie Pojedyncze okazy zwłaszcza odmianowe lub jako żywopłoty, w parkach, nasadzenia przydrożne. Drzewo o dużej wartości opałowej, stosowane w budownictwie, stolarstwie.
Ciekawostki :
- Najgrubszy buk zwyczajny w Lasach Państwowych rośnie w nadleśnictwie Nowogard. Ma 750 cm obwodu.
- Najwyższy (30m) i najdłuższy (530 m) żywopłot na świecie tworzą buki pospolite w okolicach Meikleour w Szkocji.
- Duży buk produkuje dziennie około 7000 litrów tlenu, jest to ilość wystarczająca dla 50 ludzi.
- Każdy hektar lasu bukowego corocznie odfiltrowuje z powietrza około 50 ton pyłu.
- Adam Mickiewicz wymienił buki, opisując puszczę w poemacie Pan Tadeusz, co stało się zarzewiem wielu dyskusji, gdyż na Litwie ten gatunek nie występuje
- Francuski pisarz Gustave Flaubert namiętnie palił fajkę bukową.
- Fagot, instrument dęty drewniany, zawdzięcza swoją nazwę właśnie bukowi z którego jest wykonywany
Buk był opisywany przez starożytnych uczonych, Teofrasta z Eresos i Cycerona. Starożytni Rzymianie uważali go za drzewo szczęśliwe, symbol miłości, płodności i cierpliwości. W polskiej tradycji ludowej uchodził za drzewo odstraszające czarownice i demony, bywało jednak, że przeciwnie - przypisywano mu kontakty ze złymi mocami.
żródło WIKIPEDIA
Skrytka to pojemnik mikro, ukryty na współrzędnych .Proszę o dokładne i delikatne zamykanie pojemniczka jak i maskowania .