W Arkadii nie ma żadnego zamku, pałacu, ani nawet dworu. Ma jednak z tematyką strony wiele wspólnego i stanowi niejako jedność z pałacem Radziwiłłów w pobliskim Nieborowie, z którego prowadzi zabytkowa aleja lipowa. Oba obiekty stanowią jedną placówkę muzealną. W parku odnaleźć można elementy pochodzące z rozbiórki zamku w Łowiczu...
Park romantyczny w Arkadii należy do najlepiej zachowanych zespołów w Polsce. Miejscowość została zakupiona przez Radziwiłłów w roku 1777. Wcześniej należała do arcybiskupów i nosiła swojską nazwę – Łupia. Można powiedzieć, że park jest dziełem fantazji i ambicji jednej osoby – Heleny z Przeździeckich, księżnej Radziwiłłówny. Ona go założyła i poświęciła mu niemal całe swoje życie. Powstało jedno z najpiękniejszych założeń w Europie, odwiedzane przez znamienite osoby. Park miał być miejscem spokojnym, samotnym i romantycznym. Nadano mu nazwę Arkadia - mitologicznej krainy szczęśliwości. Oczywiście księżna sama wszystkiego nie dokonała. Projekt wg wytycznych Heleny Radziwiłłówny stworzył Szymon Bogumił Zug – architekt na dworze Stanisława Augusta. Autorami niektórych jego elementów byli: Aleksander Orłowski, Henryk Ittar i Józef Sierakowski. Elementy rzeźbiarskie są dziełem Gioacchino Staggiego, a sztukateria Johanna Graffa. Dzieła malarskie stworzył Jan Piotr Norblin ze swymi uczniami. Za dekoracje byli odpowiedzialni Wojciech Jaszczołd i Dionizy Mac. Park powstał w latach 1778-1820.
Park o powierzchni 14,5 ha ma charakter leśny i wykorzystuje naturalne formy terenu. Rosną tu rodzime gatunki roślin, w tym pomnikowe okazy wiązów, topoli, lip. Ciekawe są takie gatunki runa leśnego, jak: jaskier kaszubski, zdrojówka rutewkowata, przytulia krzyżowa. Park posiada układ wodny ze stawem i dwiema wyspami, zasilanym rzeką Skierniewką.
Charakterystyczne dla Arkadii są wzniesione tu budynki, oraz romantyczne ruiny. Ja szczególności chce wam pokazać :
Akwedukt usytuowany nad kanałem łączącym Skierniewkę ze stawem. Oryginalny nie zachował się do naszych czasów. Obecny to rekonstrukcja z lat 1950-1952. Pracami kierował profesor G. Ciołka. W ścianach liczne elementy lapidarne.
żródło : http://www.zamkilodzkie.pl/pliki/arkadia.htm