Przyborów-Historia Traditional Cache
Galician Reviewer: Skrytka jest zbyt długo nieaktywna, więc jestem zmuszony ją zarchiwizować.
-
Difficulty:
-
-
Terrain:
-
Size: 
(micro)
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
Rozwój osadnictwa regionu brzeskiego zależny był od dwóch podstawowych czynników: środowiska geograficznego i działalności człowieka. W okresie od końca X wieku do połowy XII wieku, główną akcję osadniczą przeprowadzają władcy, nadając znaczne terytoria biskupom krakowskim i benedyktynom tynieckim, oraz, w mniejszym stopniu rodom rycerskim. Drugi okres, od początków rozbicia dzielnicowego do połowy XIII wieku, charakteryzuje się intensywnym osadnictwem rodów rycerskich, mającym znaczenie wojskowe i związanym prawdopodobnie ze strategicznymi planami władców zabiegających o wielkoksiążęcą stolicę krakowską. Uwarunkowane jest ono także pogranicznym charakterem regionu brzeskiego (granica dzielnicy krakowskiej i sandomierskiej) i związane niewątpliwie z ważnym szlakiem handlowym prowadzącym na Węgry. Okres od połowy XIII wieku do końca XIV wieku przynosi największe nasilenie osadnictwa, związanego z tzw. kolonizacją na prawie niemieckim i obejmującego tereny dotychczas nie zasiedlone, mniej urodzajne i pokryte lasami. Największe nasilenie przypada na okres panowania Kazimierza Wielkiego; obok niego akcję kolonizacyjną prowadzą rody rycerskie i biskupi krakowscy. Własność królewska, skupiona wkilku kompleksach, obejmowała 4 starostwa niegrodowe, które przetrwały aż do 1772 roku. Były to: starostwo wojnickie, czchowskie, jadownickie i krzeczowskie w powiecie bocheńskim obejmujące Łęki, Rudy-Rysie (1602 r. Rysie; 1748 Rudy) i Przyborów (1364 r.). Sąsiednie wsie: Borzęcin (1364), Bielcza (1450 r.) i Wokowice (1380 r.) oraz Szczurowa (1338 r.) był wsiami biskupa krakowskiego i wchodziły w skład tzw. klucza ziemskiego – radłowskiego. Powstanie Przyborowa datuje się w roku 1364 czyli w okresie największego nasilenia kolonizacyjnego za czasów Kazimierza Wielkiego. Andrzej Cierniak z Zaborowa pisze, że nazwa Przyborów wywodzi się od słowa „ przy borze”. Puszczę radłowską rozdzielała rzeka Uszwica. Skoro dopiero w XIV – XV wieku intensywnie kolonizowano ten teren, to znaczy, że we wczesnym średniowieczu zalegał tu gęsty bór. Przekonuje o tym także niezwykle szczegółowa mapa Galicji Kummersberga w XIX wieku notująca w rejonie Uszwi tzw. Wielki Las, ciągnący się od Rajska aż po Brzesko. Zwarte kompleksy leśne otaczały, jak można się domyślać studiując mapę z roku 1770, okolice Radłowa oraz Borzęcina i sięgały od Wierzchosławic aż po Piotrachowice nad Wisłą. Prawdopodobnie należy uznać ów Wielki Las za fragment tzw. Puszczy Krzeszowskiej, której ślady w źródłach aż do końca XVIII wieku są doskonale widoczne. Na jego obrzeżach występują charakterystyczne nazwy jak Zaborowie i Przyborowie (Przyborów) oznaczające pierwotnie miejsce „za borem” i „przy borze” Istnieje też hipoteza, że Przyborów był własnością rycerza Przybora, który z nadania królewskiego otrzymał tę wieś. Osada Przyborów, a także sąsiednie Łęki istniały być może już w trakcie najazdów tatarskich.
Additional Hints
(Decrypt)
Jrm pbf qb cvfnavn.
Xrfm-Zntarglx.
Treasures
You'll collect a digital Treasure from one of these collections when you find and log this geocache:
Loading Treasures