We beginnen deze cache met een stukje geschiedenis over het kasteel, dat hier ooit gestaan heeft:
In het Gelders leenregister komt de Parck niet voor. Het is dan ook geen leen geweest, maar een vrij, allodiaal goed.
De eerste maal dat van De Parck gesproken werd is in 1437. Het werd toen 'eene bouwing' genoemd, 55 en eene halve morgen groot en behorend tot Gerrit Schoenswaen. Hij had het waarschijnlijk van zijn vader, Hendricx Schoenwaen, gekregen.
In 1442 droegen Gerrit en zijn vrouw Bele of Beel de Parck op aan Jan Dass en zijn erven, waarbij het als 'een huis en hofstede met een steenen kamer' aangeduid werd. Mogelijk was het een zogenaamde (landheers-)kamer.
Jan Dass had twee dochters en zij erven na zijn dood ieder de helft van het park. Dochter Gheertken, getrouwd met Taicken en dochter Gueytken, getrouwd met Hueymans, krijgen meerdere kinderen en de Parck blijft verdeeld onder de nakomelingen van Jan Dass.
In 1490 werd de Parck weer verenigd; Hendrick Borre van Dornick, Heer in Doornik koopt het hele park van de verschillende erven. De Parck is dan 110 morgen groot.
De Parck was nu in handen gekomen van een edelman, en ging tot in het begin van de 19e eeuw van het ene naar het andere geslacht.
In 1509 kocht Dirck van Stepraedt de heerlijkheid van zijn zwager, Henrik van Dornick junior. Dirck van Stepraedt trouwde met
Agnes van Dornick. Waarschijnlijk had hij op het door hem gekochte landgoed het kasteel laten bouwen, dat wij op de 18e eeuwse afbeeldingen kunnen zien.
Na de dood van Dirck in 1541 werd zijn zoon Peter, heer van de Parck. Hij stierf in 1587. Omdat hij geen kinderen had werd de Parck onder zijn broeders en zusters verdeeld.
Van 1490 tot 1646 is de Parck achtereenvolgens eigendom geweest van verschillende adellijke geslachten, zoals Dornick, Stepraedt, Salland, Eck, Torck, Goltsteyn en Bronckhorst. Van 1646 tot in het begin van de 19e eeuw bleef De Parck in het geslacht Lynden. De laatste van Lynden, J.K. Godfried, stierf in 1806 kinderloos. Een deel van het kasteel is dan inmiddels verhuurd. Deze huurder vertrok in 1810 en vanaf die tijd werd het kasteel niet meer bewoond. De erfgenamen verkochtten het aan de heer van Wylick. Het huis is dan verwaarloosd.
In 1818 werd het kasteel gesloopt en de landerijen verkocht aan de Dullaert Stichting.
Leg de cache op de juiste plaats terug en zorg dat hij niet zichtbaar is .