W tym miejscu na początku XX wieku znajdowało się lotnisko stanowiące bazę sterowców i balonów wojskowych w Dywitach. W kwietniu 1913 roku miasto Olsztyn zakupiło od miejscowego gospodarza o nazwisku Perk 111 ha ziemi. Niezwłocznie przystąpiono do budowy bazy lotniczej.
Wiosną następnego roku lotnisko było gotowe. Powstała olbrzymia hala o wysokości 34m, szerokości 44m i długości 44m. Długość pierwotnie wynosiła 180m jednak ostatecznie hala została rozbudowana do 192m. Torowiska służące do transportu sterowców rozmieszczone były po obu stronach hali na zewnątrz oraz wewnątrz samego budynku. W bezpiecznej odległości od hangaru znajdowały się dwa place manewrowe, z których startowano sterowce i sprowadzano je na ziemię. Każdy z placów miał ok. 500m średnicy. Sterowce ściągano w dół i cumowano za pomocą lin przeplatanych przez stalowe obręcze umieszczone w żelbetonowych blokach znajdujących się na placach manewrowych. W Dywitach były 24 punkty "kotwiczne", do dziś odnaleziono 4 stopy służące do cumowania.
Na terenie lotniska znajdowały się garaże, warsztaty, magazyny części zamiennych do sterowców i taboru naziemnego oraz radiostacja wraz ze stacją meteorologiczną.
Dywicka hala miała imponujące gabaryty. Konstrukcja musiała zapewnić odpowiednie schronienie ogromnym maszynom nieodpornym na złe warunki atmosferyczne.
Położenie hali względem stron świata nie było przypadkowe. Ustawiono ją szczytami w kierunku północno - zachodnim oraz południowo - wschodnim. Taka lokalizacja umożliwiała optymalną pracę nawet przy niekorzystnych warunkach pogodowych. Do hali w zależności od kierunku wiatru można było wprowadzać i wyprowadzać sterowce korzystając z jednego lub drugiego wjazdu.
W samej hali zainstalowano trzy dystrybutory do tankowania paliwa. Po obu stronach hangaru znajdowały się schody prowadzące do pomostów, z których obsługa miała dostęp do sterowców z góry.
Jednym ze stacjonujących w Dywitach sterowców był LZ-26 zbudowany we Frankfurcie. Jest to ostatni sterowiec z kilem zewnętrznym oraz pierwszy z dwupłatowymi śmigłami. Swój pierwszy lot odbył 14 grudnia 1914 roku. Miał 161,2m długości, przekrój 16m i objętość 25000m3. Rozwijał prędkość ok. 80km/h.
Jednym z jego dowódców był kapitan Ernest Lechmann, który zginął w katastrofie największego sterowca świata - Hindenburga.