Najstarsze stwierdzone ślady penetracji grup ludzkich w okolicach Wojcieszyc sięgają mezolitu (8300/8200 - 4500/4300 pne). Druga połowa XIII wieku, to okres powstawania wielu miejscowości nad dolną Wartą, tak miast (np. Gorzowa - 1257) jak i wsi. Zapewne z tym okresem należy wiązać powstanie wsi Wojcieszyce, na terenie której w 1975 odkryto skarb średniowieczny. Składał się on z 248 monet: denarów, oboli i brakteatów guziczkowych, wybitych w mennicach brandenburskich, anhaltskich, czeskich, krzyżackich, szwedzkich i polskich, ukrytych po 1261, a przed 1290r. Skarb zdeponowano na skraju osady, której pozostałością jest odkryta warstwa kulturowa, zawierająca drobne kawałki naczyń średniowiecznych. Leżała ona zapewne przy szlaku handlowym z Gorzowa na Pomorze Zachodnie. (Świadectwem istnienia tego traktu może być określenie leśnej drogi na północ od Wojcieszyc jako Pommersche Strasse - Droga Pomorska na przedwojennych mapach niemieckich.) O trwającym przez całe późne średniowiecze osadnictwie w Wojcieszycach świadczą też znajdowane w wielu miejscach (30 stanowisk) fragmenty ceramiki siwej, która dotarła tu za pośrednictwem osadników niemieckich
Wormsfelde na początku XV w. stanowiły razem z Różankami, Janczewem i Santokiem część majątku rodziny von Strauss, która sprawowała również patronat nad kościołem. W 1714 właścicielem Wojcieszyc w został polski szambelan dworu Żychliński.
Kiedy w 1718 r. prowadzono klasyfikację łanów, wieś była we władaniu Ludwika von Burgsdorfa. Posiadał on 24 łany rycerskie i przyłączone do folwarku 11 łanów chłopskich. Młynarz i 9 chłopów mieli po 2 łany, a 11 zagrodników po 1. Uprawiano wówczas żyto, jęczmień, owies, tatarkę i grykę. Dochód z 1 łana chłopskiego, wynosił wówczas 19 talarów, a z zagrodniczego 6. Na ziemiach gorzowskich chłopi dzierżawili łąki, płacąc 12 groszy za 1 furę siana. Chłopi korzystali z dóbr królewskiego lasu. Wypasali tam bydło za 54 szefle owsa. Za drewno każdy dawał 3 szefle owsa i 2 grosze. Na 2 łanach można było utrzymać 2 konie, 5 wołów, 6 krów, 4 świnie i 4 gęsi. Kilku gospodarzy hodowało pszczoły. Karczmarz szynkował 80 gorzowskich beczek piwa. Według przeprowadzonego spisu we wsi znajdował się tartak napędzany wodą, ale został zlikwidowany z powodu braku wody do poruszania młyna mącznego. W 1861 we wsi żyło 559 osób, w tym 6 Żydów.
Współrzędne KESZA:
N 52° 47.520 E 015° 16.(298+X)
Znajdź info na prawym nagrobku.
X =liczba oznaczająca dzień śmierci (dwie cyfry)
