"Na temat jej pochodzenia krążą wśród światowych biblistów różne hipotezy. Według niektórych jest to nawet biblijna Wieża Babel. Ich zdaniem świadczą o tym dwa fakty: wieża ma znaczną wysokość i nie jest dokończona"
Powyższy cytat, mający na celu zwrócenie uwagi na nierozwiązaną kwestię zagospodarowania wieży, należy oczywiście traktować w kategorii żartu. W rzeczywistości dzieje wieży i związanej z nią świątyni są doskonale znane.
Budowa nowego neogotyckiego kościoła w Świnoujściu rozpoczęła się w 1903 roku. Było to spełnienie ostatniej woli zmarłej kilka lat wcześniej Marii Karoliny Emilii Heys, jednej z czołowych i najbogatszych ówczesnych osobistości Świnoujścia, która przekazała na ten cel niebagatelną sumę. Świątynia została oddana do użytku w roku 1905.
zdjęcie zdjęcia ze zbiorów Muzeum Rybołówstwa Morskiego w Świnoujściu
Kościół bez większych strat przetrwał II wojnę światową. Po wojnie jednak, pozbawiony zarządu (pamiętajmy, że rdzenna ludność - niemieccy protestanci - po wojnie opuściła miasto), pozostawiony został na pastwę szabrowników, którzy ku zadowoleniu miejscowych władz polskich i radzieckich mogli z nim robić co tylko chcieli. W 1950 nieruchomy majątek wszystkich działających w Polsce związków wyznaniowych został upaństwowiony. Oznaczało to zamknięcie wielu nieużytkowanych kościołów. Nieużywana i dewastowana świątynia popadała w coraz większą ruinę.
W wyniku dalszej działalności Urzędu do Spraw Wyznań, w latach 1957-59 podjęto decyzję o rozbiórce wielu zniszczonych i uszkodzonych kościołów. Podobnie stało się w przypadku kościoła Marcina Lutra w Świnoujściu. Argumentacja we wszystkich przypadkach była podobna: zagrażający bezpieczeństwu ludzi stan techniczny budynków, bliskość szkół i bawiących się dzieci, szpecenie krajobrazu oraz - co najważniejsze - zainteresowanie zagranicznych turystów, którzy fotografując takie obiekty, zapewne wykorzystają ich fotografie do szkalowania i ośmieszania PRL-u.
Do rozbiórki kościoła przystąpiono na przełomie 1962 i 1963 roku. Rozebrano nawę główną i poprzeczną oraz przystąpiono do rozbiórki wieży. Demontażu tej ostatniej jednak nie zakończono. Powodem wstrzymania prac był fakt, że wieża zaznaczona była na mapach nawigacyjnych i jej usunięcie wymagało zbyt wielu uzgodnień na wielu bardzo wysokich szczeblach.
Pomysł wykorzystania wieży jako atrakcji turystycznej - wieży widokowej - zrodził się już w 1966 roku, nie został on jednak - podobnie jak i liczne późniejsze koncepcje - zrealizowany. Ostatecznie dopiero w 2003 roku prywatny inwestor mógł przystąpić do odrestaurowania i zagospodarowania wieży. Została ona udostępniona do zwiedzania w 2005 roku.
Skrytka znajduje się w bardzo uczęszczanym miejscu. Uwaga na mugoli!
Wykorzystano listing innej skrytki autorstwa Dadoskawiny pokazującej ten obiekt (za zgodą autora).
—————
Der heutige Aussichtsturm war früher ein Teil der evangelischen Martin-Luther-Kirche. Nach dem 2. Weltkrieg wurde die Kirche niedergerissen (obwohl sie den Krieg überstand!). Man brauchte einfach Ziegel für den Wiederaufbau der bombardierten Hauptstadt Warschau. Der Turm musste bleiben, weil er als Orientierungspunkt auf den Landkarten der Armee stand.
Sei vorsichtig! Muggel gibt es überall!