Description in English below.
 |
OPIS PO POLSKU
|
O miejscu:
Skrytka z okazji rocznicy rozpoczęcia ewakuacji więźniów obozu centralnego Konzentrationslager Stutthof oraz podobozów znanej jako "Marsz śmierci".
"Po krwawej pomorskiej jesieni 1939 roku przestępcza działalność hitlerowców wystąpiła ponownie w największym wymiarze na terenie graniczącego z Pruszczem lotniska wojskowego. Jego znaczenie militarne wzrosło w 1944 roku, wraz z sukcesywnym posuwaniem się Armii Czerwonej na zachód. Na terenie lotniska urządzono filię obozu koncentracyjnego Stutthof (Aussenarbeitslager Praust bei Danzig, Lager Kochstedt). Kierował nim SS-Hauptscharfurher Otto Willi Berger, mając pod swoją komendą siedmiu esesmanów i siedmiu żołnierzy Wehrmachtu. Więźniarki, kobiety umieszczone w podobozie, wykorzystywano do prac budowlanych oraz porządkowych. Między innymi jeszcze 13. lutego 1945 roku odśnieżały pasy startowe. W drugiej połowie 1944 roku do filii trafiło nie mniej niż 800 kobiet, w większości Żydówek. Pierwsza grupa, składająca się z około 500 więźniarek pochodzących z Węgier, przybyła 7. lutego, kolejnych 300 kobiet, rodem z Czech, Słowacji, Niemiec i Austrii przywieziono 6. sierpnia. Praca ponad siły i skrajnie nieludzkie warunki egzystencji, także choroby zakaźne, potęgujące wyniszczenie organizmów zapoczątkowane we wcześniejszych miejscach uwięzienia, były przyczyną kolejnych zgonów. Uchybienia w pracy i przestrzeganiu regulamin strażnicy z SS karali śmiercią. Zwłoki więźniów grzebano w sąsiedztwie lotniska.
Rys.: Plan podobozu KL Stutthof w Pruszczu. (wykonany w 1951 r. przez mieszkańca Pruszcza Gdańskiego, Bernarda Pasternaka, źródło: http://stutthof.org/node/816):
W styczniu 1945 roku przystąpiono do ewakuacji więźniów KL Stutthof, zarówno z obozu głównego, jak i podobozów. Część kolumn przechodziła przez Pruszcz lub drogami w jego pobliżu. Niektóre grupy więźniów kwaterowano w barakach podobozu na terenie lotniska. Strażnicy mordowali chorych i najbardziej osłabionych więźniów. Niektórych kierowali do innych miejsc, na przykład do Kokoszek, pozostałych pilnowali do 23 marca, kiedy sami porzucili posterunki i zbiegli w kierunku Gdańska. Pozostałe na miejscu więźniarki wyzwolili następnego dnia żołnierze sowieccy. Służby medyczne Armii Czerwonej przystąpiły natychmiast do udzielenia kobietom niezbędnej pomocy.
Na terenie lotniska wojskowego odsłonięto 8 maja 1969 rok obelisk ku czci zmarłych i zamordowanych więźniarek KL Stutthof. Osobny pomnik, przy ulicy Powstańców Warszawy poświęcono więźniarkom-ofiarom filii obozu ulokowanego w Rusocinie, pracującym na terenie pruszczańskich warsztatów kolejowych." (źródło: Red. Błażej Śliwiński, 2009, "Historia Pruszcza Gdańskiego do 1989 roku", Pruszcz Gdański)
Skrytka:
Debiutancki mikrus pod kordynatami. Zabierz ze sobą coś do pisania.
Ponieważ sam obelisk odsłonięto ponad 25 lat po ewakuacji podobozu i do tego czasu stał się on miejscem nieco zapomnianym, które dopiero od niedawna podlega rewitalizacji myślimy, że dobrym pomysłem byłoby pozostawienie przez cache'ujących zapalonego znicza ku pamięci poległych w tym miejscu. Dziękujemy!
 |
DESCRIPTION IN ENGLISH
|
About the place:
The cache hidden to commemorate the anniversary of the evacuation of Stutthof Konzentrationslager and its subcamps' prisoners known also as the "Death march".
"After the bloody fall of 1939, the german nazi activists increased their criminal actions again in larger scale on the area of the military airport bordering the city of Pruszcz (which was called Praust at the the time). Its military meaning increased again in the year 1944, along with the Red Army march towards the west. On the area of the airport the nazis established the branch of the concentration camp Stutthof named Aussenarbeitslager Praust bei Danzig, Lager Kochstedt. It was operaed by SS-Hauptscharfurher Otto Willi Berger, who has been in charge of the seven ss-officers and seven Wehrmacht soldiers. Prisoners, women sent to the camp were used for construction and cleaning works. Even on the 13th of February 1945 (despite nearby outposts of Soviet soldiers) they were clearing the airport lanes from snow. Up till the second half of 1944 there were already not less than 800 women sent to the camp. They were mostly of Jewish origin. The first group sent to the camp, consisted mostly of Hungarian prisoners, arrived to the camp on the 7th of February. Later on the 6th of August 1944 there were 300 more women sent to the camp who were originating from Czechia, Slovakia, Germany and Austria. Prisoners had to work beyond their strength and were forced to live in extremely inhumane conditions, which together with infectious diseases (only intensifying their struggle) began their extinction. On the other hand any failure to comply with the rules of work were life-punished. Bodies of the prisoners were simply buried nearby the area of the airport.
Img.: The sketch of the KL Stutthof's subcamp in Praust. (made in 1951 r. by the inhabitant of Pruszcz Gdański, Bernard Pasternak, source, in Polish: http://stutthof.org/node/816):
January 1945 began the process evacuating the prisoners of KL Stutthof, from the main camp and subcamps. Some of the trails were leaded through Praust and roads in its neighbourhood. Some of the prisoners were temporary accommodated in the buildings of the subcamp or near the airport. The guards were killing the ill and weakest prisoners. Some of the prisoners were leaded to different locations, like Kokoszki, the rest was guarded till 23th of March, when guards abandoned their duty and left towards Gdańsk. The prisoners were then released by the Soviet soldiers on the next day. The medical forces of the Red Army began the immediate help.
On the military airport area there was an obelisk revealed in order to commemorate the dead and murdered prisoners of KL Stutthof. A separate monument is located near the Powstańców Warszawy street (Warsaw uprising soldiers street) to commemorate the prisoners of the branch of the subcamp based in Rusocin, who were forced to help on the railway tracks." (Based on the common source directed by: Błażej Śliwiński, 2009, "The history of Pruszcz Gdański till the year 1989", Pruszcz Gdański)
The cache:
Our debut micro under the coordinates. Please take something to write together with you.
Since the obelisk itself was revealed 25 after the subcamp evacuation and up till today became a little forgotten place, which is just lately revitalised we think it might be a good idea to take something with you to commemorate the victims yourself. Thank you!