Zakłady mięsne w Nakle nad Notecią miały swój początek już w XIX w. W pierwszych latach była to tylko mała rzeźnia na ul. Sądowej w przerobionej stajni ułańskiej. W 1912 roku kończy się budowa wielkiej rzeźni miejskiej, która w 1922 roku przechodzi drugi etap rozbudowy, zajmując dawny, wojskowy plac ćwiczebny. Ubój zwierząt w nowej rzeźni odbywał się pod fachowym nadzorem sanitarnym i weterynaryjnym. W latach 1912-1925 z rzeźni nakielskiej korzystało 15 mistrzów i 25 czeladników. Zdecydowanie większą ich część stanowili Polacy. Dzięki unowocześnieniu zakładów w latach 1925-1927 poprzez dobudowaniu dużej chłodni i zakupie nowoczesnych urządzeń, zakładem zainteresowała się prywatna firma Export Bacon Oscara Robinsona. Zarząd Miejski w Nakle nad Notecią postanowił wydzierżawić tejże firmie część chłodni oraz rzeźni. Warunki, które ona dawała pozwalały na masową produkcję bekonu. Co dało się zauważyć w kolejnych latach, gdzie produkcja tego towaru wzrastała z roku na rok i nie było wielkich wahnięć ze względu na światowy kryzys gospodarczy. W 1928 roku wyprodukowano 750 ton bekonu, a w 1932 roku 1950 ton. Produkowano też tutaj smalec w kostkach i szynkę w puszkach (w 1932 roku 155 ton). Nie bez powodu zakład ten zaliczał się do jednych z największych tego typu w północnej Polsce.
W latach 1936/37 sama firma Export Bacon zatrudniała 33 pracowników umysłowych i 299 fizycznych.
W dniach wyzwolenia Nakła spod rąk okupanta hitlerowskiego rzeźnia uległa znacznemu zniszczeniu. Dziedziniec, budynki i urządzenia zostały częściowo zdewastowane. W latach 1945-46 przyłączono do rzeźni przyległe tereny targowiska miejskiego i boiska sportowego wraz z budynkami, przez co powstały warunki do przekształcenia przedsiębiorstwa w duży zakład przetwórstwa mięsnego. Dochody rzeźni pochodziły z opłat za ubój oraz badanie mięsa.
Od 1 maja 1948 roku rzeźnia została przekształcona w Rolniczą Spółdzielnię Mięsną nr 110.
Ubój rzeźni miejskiej w Nakle 1946-1948
Kolejne „złote czasy” zakładu przypadają na lata 1958-1959. Ze względu na likwidację Przedsiębiorstwa Obrotu Zwierzętami Rzeźnymi w Szubinie i Wyrzysku od 1 stycznia 1960 roku skup zwierząt rolnych należał do Zakładów Mięsnych w Nakle. Ze względu na coraz większy obrót w 1962 roku przyjęto zabudowania po byłym gospodarstwie rolnym w Karnówku i utworzono tam bazę żywca.
W latach 1949-1986 Zakłady Mięsne w Nakle przywróciły dawną, przedwojenną wielkość produkcji mięsa i jego przetworów na zaopatrzenie rynku lokalnego i eksportu. W 1954 r. dzięki wielkości produkcji zakład znalazł się w czołówce największych eksporterów w Polsce. W latach 50-tych produkowano rocznie 576 ton konserw, z czego 334 przeznaczono na eksport. W latach 60-tych notowano szybki wzrost produkcji konserw, a w 1970 r. mięsa, które np. w 1974 r. wynosiła 14’481 ton. W roku 1978 Zakłady Mięsne uzyskały rekordową wielkość produkcji konserw, która wynosiła 1904 tony.
Zakłady Mięsne przeciętnie na przestrzeni lat 70. zatrudniały 536 pracowników, a w 1976 roku zajęły III miejsce w walce o tytuł najlepszego eksportera w województwie bydgoskim.
Niestety w latach 90. zakład przeżywa trudności organizacyjne i zostaje przekształcony w Jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa z dyrektorem J. Szablewskim.
Pomimo posiadania dużych sklepów m. in. W Bydgoszczy (ul. Dworcowa i ul. Okrzei na Błoniu) zakłady miały problemy finansowe. Brakowało pieniędzy na zakup surowca, a niekiedy nawet na wypłatę dla pracowniku, których było ponad 500.
Skrytka:
Aby uzyskać koordynaty finałowe musisz znaleźć budynek znajdujący się po lewej stronie zdjęcia „tytułowego”. Następnie do poniższego wzoru musisz podstawić pod x numer punktu znajdującego się naprzeciw tego budynku.
N 53° 08.(41*x+2)' E 17° 35.(52*x+1)'
Preforma PET, weź coś do pisania.
Uważaj na mugoli! Odłóż tak jak zastałeś!
Źródła:
fotopolska.eu
Nakło nad Notecią- dzieje miasta i okolic
spoiler