Fort I Röder – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Zlokalizowany na Starołęce, przy ul. Książęcej 35.
Został zbudowany w latach 1878 – 1882, w pierwszym etapie budowy twierdzy fortowej. Projekt został zatwierdzony 1 listopada 1878, po prawie 11 miesiącach opracowywania dokumentacji. Był on jeszcze dwukrotnie uzupełniany, a podyktowane to było zwiększeniem wartości bojowej fortu. Wykonawcą robót była firma Baugesellschaft C. Franke & Co.
W 1902 obiekt otrzymał nazwę Röder, na cześć generała Friedricha von Rödera. W 1931 zmieniono patronów na polskich, Fort I otrzymał imię Krzysztofa Żegockiego.
W 1945, podczas bitwy o Poznań, do zdobycia fortu wyznaczono dwa pułki piechoty. Natarcie nastąpiło z północy i z południa. Podczas walk doszło do eksplozji amunicji w prawym skrzydle bloku kazamatowego. Fort został otoczony 2 lutego 1945 i zdobyty następnego dnia w nocy.
Po wojnie obiekt był użytkowany jako magazyn. Mimo znacznych uszkodzeń prawej części bloku czoła oraz remiz, jest zachowany w dobrym stanie. Odnowiona została elewacja części koszarowej i obecnie fort jest w użytkowaniu wieczystym.
Teren fortu wchodzi w skład obszaru Natura 2000 „Fortyfikacje w Poznaniu”.