Zapraszamy do odwiedzenia wizytówki Osiedla Radogoszcz Wschód - wielkiego głazu narzutowego z nazwą osiedla.
Historia Spółdzielni:
11 lutego 1915r. w Domu Ludowym ul. Tuwima 34 odbyło się zebranie założycielskie Towarzystwa LOKATOR, którego statut przewidywał podjęcie budownictwa mieszkaniowego opartego o społeczne fundusze. Administrowanie i zarządzanie powinno być prowadzone przez mieszkańców. Na tym zebraniu powołany zostaje pierwszy zarząd i komisja rewizyjna. Okres po zakończeniu I wojny światowej to burzliwy rozwój Towarzystwa LOKATOR, który osiąga w tym czasie liczbę 20 tysięcy członków. Od początku swojej działalności Towarzystwo LOKATOR zajmowało się nie tylko budownictwem mieszkaniowym ale również ochroną lokatorów i budową tanich mieszkań dla nowych mieszkańców Łodzi.
W 1930r. Towarzystwo LOKATOR przekształciło się w Spółdzielnię LOKATOR, w Zarządzie pojawił się działacz Franciszek Heliński, późniejszy wieloletni prezes. Zasługi Franciszka Helińskiego docenione zostały przez współczesnych i jego pamięć uczczono nazwaniem jego imieniem jednej z ulic w naszej Spółdzielni.
Okres okupacji rozproszył mieszkańców, którzy w większości zostali pozbawieni swych mieszkań. Znaczna część już nie powróciła ale wieloletnie związki nie zostały zniszczone i przez cały okres od 1939 do 1945r. prowadzona była działalność wzajemnej pomocy. Pozwoliło to przetrwać wielu rodzinom i po wyzwoleniu wrócić do swoich mieszkań i od nowa organizować życie spółdzielcze.
W 1945r. nazajutrz po wyzwoleniu Łodzi rozpoczął działalność Tymczasowy Zarząd Spółdzielni LOKATOR, który przejmował administrowanie osiedli przy ul. Lokatorskiej i Łącznej. Prezesem Zarządu został Franciszek Heliński powołany do tej funkcji w dniu 7 lutego 1945r.
W okresie do 1956r. Spółdzielnia LOKATOR przeżywa bardzo wiele trudnych sytuacji. Doświadczeni działacze z prezesem F. Helińskim bronią istnienia Spółdzielni lecz w tym okresie zostają całkowicie zahamowane procesy inwestycyjne.
Przełom polityczny w październiku 1956r. spowodował natychmiastową zmianę całego systemu zarządzania spółdzielnią. Doświadczeni i ofiarni działacze gospodarczy w Zarządzie oraz życzliwa atmosfera władz lokalnych w Łodzi pozwoliła w krótkim okresie zaktywizować i rozwinąć strukturę działalności Spółdzielni. Władze lokalne w Łodzi od 1948r. do 1956 w sposób zdecydowany broniły Spółdzielni i pomagały Zarządowi w miarę swoich możliwości. Jedną z pierwszych inicjatyw Spółdzielni LOKATOR jest zwołanie ogólnopolskiego kongresu spółdzielni mieszkaniowych w grudniu 1956r. Prezes Zarządu Franciszek Heliński i przewodniczący Rady Nadzorczej Eugeniusz Ajnenkiel weszli do władz powołanego krajowego Związku Spółdzielni Mieszkaniowych. W Spółdzielni LOKATOR rozpoczął się okres rozwoju – wznowione zostają inwestycje, przerwane w 1950r. oraz rozpoczęte prace projektowe i budowa nowych osiedli na gruntach wytypowanych przy współpracy z władzami politycznymi i gospodarczymi Łodzi.
Od września 1958r. rozpoczyna się drugi w historii LOKATORA okres realizowania dużych inwestycji mieszkaniowych. Budowę rozpoczęto od osiedla Doły – Wschód. W tym czasie Spółdzielnia również kupowała dla swoich członków bloki rozproszone na terenie wschodniej Łodzi, wybudowane przez budownictwo komunalne. W kwietniu 1961r. przyjęto nowy statut i zmieniono nazwę na Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa LOKATOR. W 1963r. rozpoczęto budowę nowego osiedla na Teofilowie nazwanego im. Władysława Reymonta. W 1970r. osiedle to zwiększało zasoby o 5.620 mieszkań w budynkach wykonywanych wg nowych technologii. W 1965r. rozpoczęła się budowa drugiego osiedla na Teofilowie, nazwanego im. Stefana Żeromskiego.
Aby spełnić oczekiwania społeczne rozpoczynają się kolejne zadania inwestycyjne budowy osiedli mieszkaniowych:na Teofilowie, Gagarina – Bednarska na Chojnach i w/wym Zgierska – Stefana na Julianowie. Wciąż poszukiwane są nowe technologie podnoszące standard i odpowiednie do realizacji środki finansowe. Po 1975r. występuje wyraźny regres budownictwa towarzyszącego, co obniża jednak komfort mieszkaniowy osiedli jako całości. System doprowadził jednak do pierwszego rozpadu Spółdzielni przez odłączenie nowej Spółdzielni TEOFILÓW. W tym samym czasie rozpoczyna się budowa nowego osiedla Radogoszcz-Zachód. Na koniec 1983r. w skład Spółdzielni weszły następujące osiedla posiadające odrębność administracyjną i samorządność: Zgierska – Stefana, Stare Osiedle, Doły – Inflancka – Zagajnikowa, Radogoszcz – Zachód, Żubardź i Rogatka. W 1980r. między Zarządem RSM LOKATOR a członkami oczekującymi zostały zawarte pierwsze umowy kredytowe na budowę mieszkań na Radogoszczu, od strony ul. Zgierskiej. W ten sposób powstawać zaczęło osiedle Sitowie, które zasiedlano od grudnia 1982r. do listopada 1987r. Kolejnym etapem była budowa osiedla zasiedlanego od grudnia 1984r., które dało początek zespołowi budynków między łukiem ul. Świtezianki, ul. Zgierską i Al. W. Sikorskiego. Zasoby mieszkaniowe w tym rejonie zakończono zasiedlać w marcu 1992r. Rozliczenie inwestycji, związanych umowami kredytowymi, przedstawił członkom Spółdzielni Zarząd RSM LOKATOR do końca 1992r.
Osobną część budowy osiedla, które przyjęło nazwę Radogoszcz-Wschód, stanowiła inwestycja przy ul. Zgierskiej – Okoniowej, gdzie wybudowano i zasiedlono 4 budynki na prawach własnościowego, spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Całkowite zakończenie budowy tych domów trwało od marca 1993r. do listopada 1994r.
Budowa osiedla Radogoszcz-Wschód kończy etap rozwojowy RSM LOKATOR, która była następcą prawnym Towarzystwa LOKATOR rozpoczynającego swoją działalność inwestycyjną w latach dwudziestych ubiegłego wieku, spółdzielni o największej liczbie członków oraz powierzchni mieszkalnej w historii łódzkiej aglomeracji. Wydzielone z niej samodzielne spółdzielnie mieszkaniowe kontynuują wobec swoich członków statutowe obowiązki określone ponad 90 lat temu na pierwszym założycielskim zebraniu w dniu 11 lutego 1915r.
Od 1994r. rozpoczął się stopniowy rozpad RSM LOKATOR.