GORZELNIA Z MŁYNEM ZBOŻOWYM wzniesiona w 1871r. W 1907r. pracowało w niej 12 robotników, a produkcja roczna oszacowana była na 23 000 rubli. Rozbudowana w latach 50. XX wieku o niższe człony pd. i zach. Murowana z cegły na kamiennej podmurówce, częściowo podpiwniczona. Składa się z kilku brył o różnej wysokości, nakrytych oddzielnymi, niskimi dachami dwuspadowymi. Dwu- i trzyczęściowy korpus główny w części północnej parteru mieścił drożdżownię, fermentownię, a w członie środkowym aparatownię i biuro sąsiadujące z sienią, do której główne wejście było od zachodu. Tam zarówno w piwnicach, jak i pomieszczeniach produkcyjnych sklepienia ceglane na belkach stalowych. Natomiast w części południowej znajduje się młyn, do którego osobne wejście przy trzonie wysokiego komina. Od wschodu do korpusu głównego przylega parterowa kotłownia, która styka się z trzykondygnacyjnym członem i niskim kartoflarzem; od południa i zachodu z nowszymi częściami młyna i garażem. Elewacje ze skutym detalem, wtórnie tynkowane, z wyjątkiem północnego korpusu głównego i wysokiego komina, pozostawionego w cegle i urozmaiconego masywnym gzymsem, wieńczącym ośmioboczną część środkową. Elewacje korpusu głównego i garażu przeprute otworami okiennymi sklepionymi odcinkowo; nad otworami piętra i szczytu elewacji północnej zachowane nadokienniki w postaci odcinka gzymsu załamanego ku dołowi.
W tej chwili budynek jest opuszczony i popada w ruinę.
Kesz to mikrus ukryty na kordach (+/- 5m). Powodzenia