Trochę historii na początek...
Otwarcie przystanku w grudniu 1926 nie obyło się bez incydentów. Przez szereg lat tutejsze wsie (Czechowice, Skorosze, Gołąbki, Szamoty) były zbyt małe i nie wybudowano dla nich przystanku pasażerskiego. Myśleć o tym zaczęto dopiero w latach 20-stych XX wieku, co wiązało się ze zrwywaniem hamulców przez robotników dojeżdżających do pracy w nowopowstałych zakładach Ursus. Z tego powodu dochodziło do różnych incydentów- jak podaje źródło: J. Domżalski "wiek XX w Ursusie" nieraz wzywano do nich policję konną z Warszawy. W końcu dyrekcja zakładów Ursus zdecydowała się na budowę przystanku na własny koszt, stąd też mimo że położony we wsi Czechowice gmina Skorosze, przystanek od początku nosił nazwę URSUS. Mimo ukończenia budowy przystanku, jego otwarcie przeciągało się. W połowie grudnia 1926 roku zniecierpliwieni robotnicy rozpalili ognisko na torach zatrzymując pociągi. Do jednego z nich doczepiona była salonka prezydenta Mościckiego. Prezydent zaprosił do swej salonki robotników którym było po drodze do domu. Dzięki interwencji prezydenta od końca grudnia 1926 na przystanku w Ursusie zaczęły się zatrzymywać wszystkie pociągi podmiejskie.
Infrastruktura
W czasach zamierzchłych sprzed elektryfikacji Ursus posiadał niskie perony ziemne, parterowy budynek dworca. Wzdłuż linii ciągnęły się drewniane słupy teletechniczne, z pewnością sielski widok 
Obecny zespół przystanku osobowego Ursus składa się z dwóch peronów. Peron wyspowy posiada dwie krawędzie, pochodzi jeszcze sprzed wojny (połowa lat 30-stych z okresu elektryfikacji linii [1936]), znajduje się zresztą na nim poczekalnia razem z wiatą peronową w stylu modernistycznym. Niegdyś obecny tor w kierunku Grodziska był torem w kierunku Warszawy, natomiast w miejscu w którym dziś leżą tory układu dalekobieżnego znajdował się drugi bliźniaczo podobny peron. Podobny układ do dziś możemy obserwować w Piastowie. Drugi przedwojenny peron został on wyburzony około 1958 roku, podczas budowy torów układu dalekobieżnego. Wtedy też wykonano tunel w ulicy Cierlickiej (wtedy jeszcze Żwirki i Wigury). Współczesny nam peron drugi od strony starego Ursusa pochodzi z lat 70. Był on odpowiedzią na duże zapotrzebowanie i częste wypadki (w godzinach szczytu w ciągu kilkudziesięciu minut w godzinach zmian w pobliskich zakładach Ursus przez perony przystanku przewijało się nawet 10 000 osób! Tor w kierunku Warszawy posiada więc dwie krawędzie peronowe co umożliwiało wysiadanie i wsiadanie z obu stron składu. Oba perony to perony tzw "wysokie" umożliwiające obsługę jednostek serii EW, a długość peronów umożliwia obsługę składów złożonych z trzech EZT.
Przed ułożeniem drugiej pary torów dalekobieżnych na wysokości przystanku istniała bocznica szlakowa do zakładów Ursus przecinająca ulicę Traktorzystów (ostatnie kawałki szyn wciąż znajdują się tuż za ulicą traktorzystów od strony zakładów Ursus), oraz bocznicę do składu opału i materiałów budowlanych który znajdował się niegdyś tuż za tunelem po stronie os Niedźwiadek tam gdzie dziś jest mały zieleniec. Obie bocznice: do zakładów Ursus i do składu opału zlikwidowano w 1959 po ukończeniu drugiej pary torów dla pociągów dalekobieżnych.
Zadania do wykonania
Zapraszam na mały spacer po terenie całego przystanku w celu zebrania potrzebnych informacji. Będzie to wymagało zbliżania się do torów kolejowych, jednak należy to robić w sposób bezpieczny tj. poruszać się TYLKO PO PERONACH!!! Ani ja, ani Groundspeak nie ponosimy odpowiedzialności za skutki waszych zachowań.
A - Suma cyfr w liczbie okien starej poczekalni
B - Który peron jest młodszy?
- Peron 1 - D=8
- Peron 2 - D=3
- Oba są w tym samym wieku - D=5
C - Rożnica cyfr w liczbie okien w budynku starej poczekalni
D - Który peron jest starszy?
- Peron 1 - D=8
- Peron 2 - D=3
- Oba są w tym samym wieku - D=5
E - Numer peronu na którym znajduje się dłuższa wiata peronowa
F - Liczba wejść do hali dworcowej.
Finał
Aby uzyskać koordy finałowe, podstaw uzyskane liczby do poniższego wzoru:
N 52° 11.ABC
E 020° 53.DEF
Przyjrzyj się dokładnie i odłóż TAK SAMO JAK ZASTAŁEŚ!!!