Esperanto jest sztucznym językiem wymyślonym przez Ludwika Zamenhofa (nazywanego też – pierwotnie głównie przez samego siebie – Doktorem Esperanto, czyli niosącym nadzieję). Twórca esperanto pierwsze 14 lat swojego życia spędził w Białymstoku, mieście zamieszkiwanym wówczas przez Żydów, Polaków, Rosjan i Niemców. Legenda głosi, że źródła obserwowanych licznych konfliktów między współ-mieszkańcami mały Ludwiczek dopatrzył się w braku wspólnego języka i - jako duże już Ludwiczysko – postanowił ten szkopuł wyeliminować.
Unua Libro, czyli „Język międzynarodowy [org. Lingvo internacia]. Przedmowa i podręcznik kompletny” - pierwszy podręcznik do nauki języka, ukazał się w 1878 roku. Autor podpisał się pod nim wymyślonym pseudonimem - Doktoro Esperanto. Pseudonim wkrótce stał się określeniem samego języka – początkowo jako „Język doktora Esperanto”, a następnie po prostu: „Esperanto”.
Esperanto składa się z jedynie 16 reguł gramatyczno-słowotwórczych, brak w nim wyjątków i idiomów, czasowniki nie podlegają odmianom przez osoby, akcent zawsze pada na przedostatnią sylabę, a wymowa jest zgodna z pisownią. Słownictwo języka esperanto pochodzi w większości z istniejących języków europejskich, głównie romańskich, germańskich i słowiańskich.
Liczbę użytkowników tego języka szacuje się obecnie na około 2 miliony, przy czym dla około tysiąca osób jest to język pierwszy. Teraz i Ty możesz zasilić zacne grono esperantystów i przy okazji poznać miejsce ukrycia cache’a:
Ni provu solvi la enigmon:
N kvin tri gradoj nulo ok punkto nulo unu tri minutoj
E nulo du tri gradoj nulo nauk punkto kvar kvar tri minutoj.
Sukceson!
Weź coś do pisania!
Bring your own pen!