Od początku swojego powstania, Przemków był miastem katolickim. Centrum życia religijnego mieszkańców stanowiła świątynia parafialna wybudowana tu najprawdopodobniej w końcu XIII wieku.
Sytuacja wyznaniowa zmieniła się w XVI w. Wraz z wystąpieniem Marcina Lutra w 1517 r., także w Przemkowie pojawiać się zaczęli jego zwolennicy. Około roku 1550 ewangelicy uzyskali w mieście przewagę liczebną. Przewaga ta musiała być znaczna, bo przejęli oni na swoje potrzeby kościół parafialny. Przyczynił się do tego znacząco ówczesny właściciel Przemkowa – Hans von Rechenberg, który sam był gorącym zwolennikiem nauk Lutra. Stan taki trwał aż do połowy XVII w., kiedy w wyniku kontrreformacji Kościół katolicki zaczął odbierać ewangelikom kościoły na mocy rozporządzenia cesarza Ferdynanda III Habsburga. Na mocy tego rozporządzenia katolicy przemkowscy odzyskali swoją świątynię w roku 1654. Podobnie było również w Wysokiej. Protestanci znaleźli się w ciężkim położeniu. Co prawda warunki pokoju westfalskiego z 1648 r. kończącego wojnę trzydziestoletnią dawały ewangelikom w księstwie głogowskim prawo do swobodnego praktykowania wyznania, ale nie mieli oni w mieście swojej świątyni. Pewnym rozwiązaniem mogła być możliwość uczęszczania do kościoła ewangelickiego w Pogorzeliskach, zbudowanego tam naprędce w 1656 r. Mimo że sytuacja była dość niedogodna, przemkowscy ewangelicy musieli dojeżdżać do tego kościoła przez ponad 80 lat. Dopiero bowiem w 1744 r. wznieśli w Przemkowie swoją własną świątynię. W następnych latach, w obrębie gminy ewangelickiej, wybudowano też szkołę i plebanię (pastorówkę). Początkowo budynek kościoła ewangelickiego istniał bez wieży. Dopiero w 1871 r. dobudowano do kościoła wieżę w stylu neogotyckim.
Kolejna wielka zmiana w zakresie sytuacji wyznaniowej w Przemkowie miała miejsce po II wojnie światowej i związana była ze zmianą granic i masowymi przesiedleniami ludności. Wraz z odpływem ludności niemieckiej z tych terenów zanikło wyznanie ewangelickie, a jego miejsce Zajęła w zdecydowanej większości religia rzymskokatolicka. Przesiedlenia ludności z przedwojennych wschodnich obszarów państwa polskiego i późniejsza akcja „Wisła” spowodowały, że obok wyznania rzymskokatolickiego pojawiły się tu także znaczne grupy ludności wyznania prawosławnego i greckokatolickiego.
Start
Spacer zaczynamy przy Kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Aby odnaleźć wymagane liczby musisz przejść się w około kościoła. Potrzebne będą Ci następujące liczby:
A - różnica dat na kaplicy na pamiątkę odnowienia ślubów jasnogórskich podzielona przez 60
B - dzień, w którym rozpoczęły się misje w roku 2001
C - najmniejsza liczba,w dacie nad wejściem głównym do kościoła
D - ilość krzyży pokutnych znajdujących się na terenie kościoła
Uzyskane liczby podstaw do poniższego wzoru, który doprowadzi Cię do etapu drugiego
N 51° 31. AB4
E 015° 47.2CD
Etap 2
Stoisz aktualnie przed Cerkwią św. Michała Archanioła.
Odnajdź tablicę po prawej stronie od bramy, zapoznaj się z historią świątyni i odczytaj następujące liczby:
E - najwyższa cyfra w roku, w którym dobudowana została neogotycka wieża
F - liczba liter w nazwie budynku, który jako nieliczny ocalał w wielkim pożarze w roku 1804.
Uzyskane liczby podstaw do poniższego wzoru:
N 51° 31. ADA
E 015° 47. EFD
Etap 3
Trochę drogi już za Tobą. Teraz znajdujesz się przed Cerkwią św. Kosmy i Damiana.
Zapoznaj się dokładnie z terenem obok świątyni, bo tam znajdziesz brakującą Ci cyfrę.
G - liczba krzyży na terenie należącym do świątyni
H = D+F
I = G2
Finał
N 51° 31. AIC
E 015° 47. FHH