REZYDENCJA
W 1886 r. ciąg ulicy Żeromskiego od strony północnej zamykał gmach samotnie stojącej na granicy plaży bogato zdobionej kamienicy, która jak podają dostępne źródła, mogła stanowić letnią rezydencję kanclerza Niemiec Otto von Bismarcka lub być własnością słupskiego przedsiębiorcy Conrada Westphala. Tuż przed II wojną światową posiadłość w wyniku nazistowskich działań zagarnięto na rzecz ministra lotnictwa — Hermanna Göringa — który pochłonięty budowaniem potęgi III Rzeszy finalnie nie zamieszkał w Ustce. Ostatni z gospodarzy willi, noszącej obecnie nazwę Red, w połowie lat 90-tych rozpoczął żmudny proces przywrócenia dawnej świetności budynku, jego zielonego otoczenia oraz adaptacji sąsiadującego wnętrza stajni pod cele hotelowe.
10 W SKALI REAUMURA
W ślad pisemną korespondencją Otto von Bismarcka prowadzoną z rodziną oraz wysoko postawionymi dyplomatami dowiadujemy się w jaki sposób kanclerz — zwany również "żelaznym" — spędzał czas wolny w usteckim kurorcie na zajęciach, których został pozbawiony we Frankfurcie z racji pełnionej funkcji. Poniżej znajduje się fragment listu zaadresowanego do Leopolda von Gerlacha.
"Najczcigodniejszy przyjacielu. Jest właśnie godzina 7 rano i w nieporadności mojej ręki dostrzegam oznakę, iż ta nocna godzina w ekonomii mojej natury nie jest przeznaczona na pisanie listów - wyznaje w pięknej niemczyźnie. - Ale w pełnym porządku dziennym życia w tym kąpielisku morskim trudno o innej porze dnia znaleźć się w pobliżu kałamarza z atramentem. Gdy o 9 rano kąpię się w wodzie morskiej o temperaturze rzadko kiedy przekraczającej 10 stopni w skali Reaumura, to naturalne, że o 10 muszę zjeść śniadanie, a o 11 wyruszuć na konną przejażdżkę. I kiedy wracam z niej około godziny drugiej na obiad, to oddaję się jego spożywaniu tak bezwzględnie, iż o godzinie 4 muszę przezwyciężać ospałość sytości całą energią mojego charakteru, by wsiąść do łodzi żaglowej, z której wysiadam potem na regularny spacer plażą, by obserwować zachód słońca, a następnie uczestniczyć w spotkaniach miejscowego towarzystwa, składającego się z kilku tuzinów dam, do których, według upodobania, można się zwracać albo per "pani von Putkammer", albo "pani von Zitzewitz" i które to spotkania urozmaicane są albo śpiewami, albo tańcami."
WSPÓŁRZĘDNE SKRYTKI (CACHE COORDINATES)
N 54° 35.25(A-5)' E 016° 51.(B-3)50'
A - liczba liter w imieniu i nazwisku głównego budowniczego dachu Willi Conrada Westphala
{the total numer of letters in the name and surname of the main builder of Villa Conrad Westphal`s roof}
B - liczba liter w nazwie egzotycznego drzewa znajdującego się za bramą główną (udaj się pod Waypoint "B")
{the total numer of letters in the name of the exotic tree behind main gate (visit Waypoint "B")}
—
W logbooku umieszczona jest litera oraz cyfra pomocna w podjęciu skrzynki finałowej: U/N: Lodowy zator.
{There is a letter and a digit inside the logbook helpful to find the final box: U/N: Lodowy zator.}
Źródła: "Głos Pomorza", "Ustka dawno, dawniej i dziś” oraz "Foto Polska" (ilustracja z 1911 r.).