…Ścieżka, bardzo wąska, wiła się kręto wśród pni. Wkrótce jasność dnia prześwitywała w wylocie bramy daleko za wędrowcami i otoczyła ich tak głęboka cisza, że każdy krok rozlegał się głośnym echem, i zdawało im się, że drzewa, schylone nad nimi, przysłuchują się uważnie…
Zdarza się, że wędrowcy przez las zmierzający, odkryją niespodziewanie Ścieżkę niezwykłej urody, o której wiedzieć nie powinni, gdyż to pradawny szlak elfów, a nie śmiertelnych droga.
…ścieżka przez Mroczną Puszczę jest ciemna, niebezpieczna i uciążliwa…
Zauroczeni podążają przed siebie aż do kresu czasu, w którym się w końcu zatracą i Ścieżkę zgubią.
…Nie schodźcie ze ścieżki! Jeśli ją opuścicie, tysiąc szans przeciw jednej, że nigdy już nie uda wam się jej odnaleźć i nie wydostaniecie się z Mrocznej Puszczy. A w takim razie ani ja, ani nikt już by was pewnie więcej nie zobaczył…
Jeśli jednak odwagi im starczy i kontentu nie zabraknie, odkryją na Ścieżce cyfry zaczarowane, które życie uratować pomogą i skarb przed śmiałkami odkryją.
Od chwili gdy wejdziecie w puszczę, niewiele już potrafię wam dopomóc. Tam już musicie polegać tylko na własnym szczęściu i męstwie, no i na zapasach, w które was zaopatrzę. Ale życzę wam wszelkiej pomyślności i dom mój będzie dla was otwarty, jeśli wam tędy wypadnie wracać.
Opis zawiera cytaty z „Hobbit, czyli tam i z powrotem” J.R.R. Tolkiena w tłumaczeniu Marii Skibniewskiej.
