Wędrując od strony ulicy Górnej można dojść do pozostałości zniszczonego w 1945 roku dworu Alt Buchholz. Cały zespół pałacowo-ogrodowy przylegał do doliny strumienia Gręziniec. Zbudowano tam dwa jazy, które stworzyły jeziorka na biegu strumienia. Funkcji budynków obok jeziorek można się tylko domyślać. Niewątpliwą atrakcją dla przyrodników jest pozostałość ogrodów i parku. Do dziś uważa się, że na tych terenach występuje storczyk. Jest też ślad po winnicy, są sędziwe buki, kasztanowce, jaśminy, forsycje, graby, wiązy, stare akacje.
Po przejściu przez naprawdę atrakcyjne tereny Starego Bukowa można dotrzeć do ulicy Wkrzańskiej, która skręca w prawo. Idąc jednak prosto, w kierunku południowym dojdziemy do Głazu Bukowskiego. Jest to granit o obwodzie 6,8 m i wysokości 2,7 m. Na głazie napis w języku niemieckim: "Przyroda jest nieskończenie zróżnicowanym Bogiem. Schiller". Nad napisem znajduje się znak runiczny... Kto i w jakim celu tu go postawił, nie wiadomo. Wiadomo natomiast kiedy - prawdopodobnie w 1936 r., gdyż z drugiej strony głazu wyryto napis "Znaleziono w Starym Bukowie w 1936."
Za głazem, w kierunku południowym, znajduje się ścieżka, którą można dotrzeć do kolejnych ruin. Przy pierwszej eksploracji terenu tam nie dotarliśmy i dopiero za kolejnym razem poszliśmy w głąb lasu nie wiedząc co nas tam może spotkać ;) Rzeczywiście ogrom tych brył trochę wprowadza aurę niepokoju i tajemniczości ...
