Skip to content

Acibeche - Azabache - Jet stone EarthCache

Hidden : 5/17/2016
Difficulty:
2 out of 5
Terrain:
1 out of 5

Size: Size:   other (other)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:


Galego        Castellano        English


Acibeche

O acibeche é un carbón húmico tradicionalmente considerado como unha variedade do lignito e ás veces denominado como a "pedra que arde". Macroscópicamente este material é un vitreno, é dicir, un dos litotipos definidos nos carbóns húmicos. O azabache está formado por unha mestura heteroxénea de material carbonáceo orgánico e materia mineral, constituída principalmente por vitrinita, composto orgánico que deriva da lignina, celulosa, etc. e que está presente nas plantas vasculares con sementes. O acibeche é de cor negra, brillante, lixeiro, compacto, relativamente duro, con fractura de cúbica a concoidal que proporciona fragmentos de bordos netos e cortantes, e é susceptible de ser tallado e pulido. Está caracterizado pola súa gran estabilidade no tempo logo de prolongadas exposicións ao aire.

Orixe

O acibeche procede dunha familia de árbores xurásicas que se extinguiron hai uns 65 millóns de anos, ao mesmo tempo que os dinosauros, segundo desvela o primeiro estudo científico multidisciplinar sobre a orixe deste mineral de alto valor económico e artesanal. É un material moi escaso, da idade Kimmeridgiense (Xurásico) que se orixinou a partir de troncos leñosos arrastrados e depositados entre as areniscas nun ambiente sedimentario de tipo transicional. Aparece de xeito disperso, a modo de laxas de espesor variable (de 2 a 6 cm) e con pouca continuidade lateral (1,5 a 8,0 m de lonxitude). Fragmentos de acibeche de maiores dimensións son excepcionais e raros.

O estudo de biólogos, xeólogos e químicos da Universidade de Oviedo e do Instituto Nacional do Carbón (INCAR-CSIC) revela que o acibeche procede dunhas árbores pertencentes ao grupo de protopináceas (familia botánica fósil que viviu entre hai 200 e 65 millóns de anos) e desmente a crenza xeneralizada de que provén da madeira das araucarias, especie arbórea que aínda abunda nos países iberoamericanos.

As protopináceas son árbores que chegan a ter entre 10 e 20 metros de altura, cun tronco recto de aspecto similar ao das palmeiras e que está ramificado na súa parte superior de forma irregular, mentres que as últimas ramas bifúrcanse coa aparición de follas verdes similares a escamas e sementes agrupadas en piñas.

O botánico da Universidade de Oviedo Tomás Díaz González explicou que unha análise da estrutura interna de mineral extraído de Asturias e Teruel -dous dos poucos xacementos en España- «non deixa dúbidas» sobre o achado e apuntou que este constitúe un avance «de primeira magnitude» no coñecemento da flora xurásica da península ibérica. Os xacementos de acibeche analizados permiten concluír que a súa orixe relacionase cos xéneros Brachyoxylon e Protocupressinoxylon.

Características petrográficas e químicas

A caracterización petrolóxica e xeoquímica convencional efectuada sobre o azabache demostrou que este material ten propiedades diferentes e anómalas con respecto ás recoñecidas noutros carbóns húmicos. Microscópicamente está constituído por un só grupo maceral, a huminita/vitrinita. O seu maceral predominante dentro deste grupo é a ulminita (85,5% vol.)

A súa composición química é case exclusivamente orgánica, practicamente sen materia mineral (os contidos en cinzas en base seca son menores do 1,1%), con valores moi baixos de humidade (2,9%), azufre e nitrógeno (menores de 1,5% en ambos casos) e con contidos relativamente altos en carbono (84,8% en base seca e libre de cinzas), elevados en materias volátiles (54,9% en base seca) e especialmente elevados en hidrógeno (5,9% en base seca e libre de cinzas). A relación atómica H/C (0,83) permite incluír ao azabache dentro dos carbóns perhidroxenados. Arde producindo moito fume, despedindo cheiro bituminoso e, ás veces, fétido. A súa densidade oscila entre 1,2 e 1,3 gr/cm3.

As anómalas e contraditorias características atopadas no acibeche derivan dun enriquecemento anormalmente elevado en hidróxeno. De feito, o acibeche é un carbón perhidroxenado debido a que en estadios diaxenéticos temperáns sufriu unha impregnación por aceites/petróleos migrados dos sedimentos subxacentes do Pliensbaquiense que na zona do Norte de España son rocas nai de petróleo con queróxeno de tipo II.

Os cambios producidos tanto na estrutura química como física do acibeche polos hidrocarburos retidos no seu esqueleto carbonoso supón unha modificación das súas propiedades texturais, como a porosidade entre outras, que impiden ao osíxeno acceder facilmente aos centros activos deste carbón, explicando así a gran estabilidade deste material logo de prolongadas exposicións ao aire. Isto xustifica a inalterabilidade do azabache ao longo do tempo, precisamente esta característica de o acibeche fai que desde épocas remotas, se lle atribuísen virtudes máxicas e utilizouse desde hai varios séculos como materia prima para a creación de pezas de xoiería sendo o asturiano o máis apreciado polos acibecheiros de Compostela.

Fontes documentais:   Azabache de Asturias      

El azabache de Asturias: Características fisico-químicas, propiedades y génesis  

I. Suárez-Ruiz, M. J. Igrexas, A. Jiménez, M. J. Costa e F. Laggoun-Défarge Traballos de Xeoloxía, Univ. de Oviedo, 26 : 9-18 (2006)   

Preguntas

1. A orixe do acibeche é sedimentario-vexetal, quimicamente é case exclusivamente ...

2. As análises permiten coñecer a flora da península ibérica de hai 65 millóns de anos.

De que xéneros vexetais provén o acibeche analizado?

3. Non está na ficha pero poderías dicir que significa maceral?

4. Cal é o maceral predominante no acibeche?

5. É apreciado en xoiería porque é moi duradeiro e inmutable. A que se debe?

6. Nas coordenadas publicadas verás acibeche en bruto e xunto a el unha imaxe similar á seguinte:

Imaxe EarthCache

Cal é o valor das letras ABCD - WXYZ?

Galego        Castellano        English


Azabache

El azabache es un carbón húmico tradicionalmente considerado como una variedad del lignito y a veces denominado como la "piedra que arde". Macroscópicamente este material es un vitreno, es decir, uno de los litotipos definidos en los carbones húmicos. El azabache está formado por una mezcla heterogénea de material carbonáceo orgánico y materia mineral, constituida principalmente por vitrinita, compuesto orgánico que deriva de la lignina, celulosa, etc. y que está presente en las plantas vasculares con semillas. El azabache es de color negro, brillante, ligero, compacto, relativamente duro, con fractura de cúbica la concoidal que proporciona fragmentos de bordes netos y cortantes y es susceptible de ser tallado y pulido. Está caracterizado por su gran estabilidad en el tiempo después de prolongadas exposiciones al aire.

Origen

El azabache procede de una familia de árboles jurásicos que se extinguieron hace unos 65 millones de años, al mismo tiempo que los dinosaurios, según desvela el primer estudio científico multidisciplinar sobre el origen de este mineral de alto valor económico y artesanal. Es un material muy escaso, de la edad Kimmeridgiense (Jurásico) que se ha originado a partir de troncos leñosos arrastrados y depositados entre las areniscas en un ambiente sedimentario de tipo transicional. Aparece de manera dispersa, a modo de lentejones de espesor variable (de 2 a 6 cm) y con poca continuidad lateral (1,5 a 8,0 m de longitud). Fragmentos de azabache de mayores dimensiones son excepcionales y raros.

El estudio de biólogos, geólogos y químicos de la Universidad de Oviedo y del Instituto Nacional del Carbón (INCAR-CSIC) revela que el azabache procede de unos árboles pertenecientes al grupo de protopináceas (familia botánica fósil que vivió entre hace 200 y 65 millones de años) y desmiente la creencia generalizada de que proviene de la madera de las araucarias, especie arbórea que aún abunda en los países iberoamericanos.

Las protopináceas son árboles que llegan a tener entre 10 y 20 metros de altura, con un tronco recto de aspecto similar al de las palmeras y que está ramificado en su parte superior de forma irregular, mientras que las últimas ramas se bifurcan con la aparición de hojas verdes similares a escamas y semillas agrupadas en piñas.

El botánico de la Universidad de Oviedo Tomás Díaz González explicó que un análisis de la estructura interna de este mineral extraído de Asturias y Teruel -dos de los pocos yacimientos en España- «no deja dudas» sobre el hallazgo y apuntó que éste constituye un avance «de primera magnitud» en el conocimiento de la flora jurásica de la península ibérica. Las muestras de azabache analizadas pertenecen a los géneros Brachyoxylon y Protocupressinoxylon.

Características petrográficas y químicas

La caracterización petrológica y geoquímica convencional efectuada sobre el azabache ha demostrado que este material tiene propiedades diferentes y anómalas con respecto a las reconocidas en otros carbones húmicos. Microscópicamente está constituido por un solo grupo maceral, la huminita/vitrinita. Su maceral predominante dentro de este grupo es la ulminita (85,5% vol.)

Su composición química es casi exclusivamente orgánica, prácticamente sin materia mineral (contenidos en cenizas en base seca menores de 1,1%), con valores muy bajos de humedad (2,9%), azufre y nitrógeno (menores de 1,5% en ambos casos) y con contenidos relativamente altos en carbono (84,8% en base seca y libre de cenizas), elevados en materias volátiles (54,9% en base seca) y especialmente elevados en hidrógeno (5,9% en base seca y libre de cenizas). La relación atómica H/C (0,83) permite incluir al azabache dentro de los carbones perhidrogenados. Arde produciendo mucho humo, despidiendo olor bituminoso y, a veces, fétido. Su densidad oscila entre 1,2 y 1,3 gr/ cm3.

Las anómalas y contradictorias características encontradas en el azabache derivan de un enriquecimiento anormalmente elevado en hidrógeno. De hecho, el azabache es un carbón perhidrogenado debido a que en estadios diagenéticos tempranos sufrió una impregnación por aceites/petróleos migrados de los sedimentos subyacentes del Pliensbaquiense que en la zona del Norte de España son rocas madre de petróleo con querógeno de tipo II.

Los cambios producidos tanto en la estructura química como física del azabache por los hidrocarburos retenidos en su esqueleto carbonoso conllevan una modificación de sus propiedades texturales, tales como la porosidad entre otras, que impiden al oxígeno acceder fácilmente a los centros activos de este carbón, explicando así la gran estabilidad de este material después de prolongadas exposiciones al aire. Esto justifica la inalterabilidad del azabache a lo largo del tiempo, precisamente esta característica del azabache hace que desde épocas remotas, se le atribuyen virtudes mágicas y se haya utilizado desde hace varios siglos como materia prima para la creación de piezas de joyería siendo el asturiano el más apreciado por los azabacheros de Compostela.

Fuentes documentales:   Azabache de Asturias      

El azabache de Asturias: Características fisico-químicas, propiedades y génesis  

I. Suárez-Ruiz, M. J. Igrexas, A. Jiménez, M. J. Costa e F. Laggoun-Défarge Trabajos de Geología, Univ. de Oviedo, 26 : 9-18 (2006)   

Preguntas

1. El origen del azabache es sedimentario-vegetal, químicamente es casi exclusivamente...

2. Los análises permiten conocer la flora de la península ibérica de hace 65 millóns de años.

¿De qué géneros vegetales proviene el azabache analizado?

3. No está en la ficha pero ¿podrías decir que significa maceral?

4. ¿Cuál es el maceral predominante en el azabache?

5. Es apreciado en joyería porque es muy duradero e inmutable. ¿A qué se debe?

6. En las coordenadas publicadas verás azabache en bruto y junto a él unha imagen similar a la siguiente:

Imaxe EarthCache

¿Cuál es el valor de las letras ABCD - WXYZ?

Galego        Castellano        English


Jet Stone

The jet stone is a humic coal traditionally regarded as a variety of lignite and sometimes called "burning stone". The jet stone consists of a heterogeneous mixture of organic carbonaceous material and mineral matter, consisting mainly of vitrinite, an organic compound that is derived from lignin, cellulose, etc. and which is present in vascular seed plants, this material is a vitreno, ie, one of the humic lithotypes defined in humic coals. The jet stone is black, bright, light, compact, relatively hard, with a cubic conchoidal fracture that provides fragments with sharp and net edges and it is easy to carved and polished. It is characterized by its high stability over time after prolonged air exposures.

Origin

The jet stone comes from a family of Jurassic trees extinct about 65 million years ago, at the same time as the dinosaurs, according to what the first multidisciplinary scientific study about the origin of this mineral of high economic and handcraft value reveals. It is a scarce material, age Kimmeridgian (Jurassic) originated from woody trunks dragged and deposited between the sandstones in a sedimentary environment of transitional type. It appears in a dispersed manner, as lentils of variable thickness (from 2 to 6 cm) and with little lateral continuity (1,5 to 8m of length). Jet stone fragments of bigger dimensions are exceptional and unusual.

The study of biologists, geologists and chemists from at the University of Oviedo and the National Coal Institute (INCAR-CSIC) reveals that the jet stone she comes from of one kind of trees belonging to the protopináceas group (fossil botanical family that lived between 200 and 65 million years ago) and refutes the widespread belief that it comes from the wood of araucarias, one tree species still abundant in Latin American countries.

The protopináceas are trees that grow between 10 and 20 meters high, with a straight trunk similar to the palm tree which is branched at the top irregularly, while the last branches fork with the apparition of green leaves similar to flakes and seeds clustered in pinecones.

The botanist from University of Oviedo Tomas Diaz Gonzalez explained that one analysis of the internal structure of this mineral extracted from Asturias and Teruel -two of the few deposit of jet stone in Spain- "leaves no doubt" about the finding and said that this is a step of "first magnitude" in the knowledge of the Jurassic flora of the Iberian peninsula. Jet stone analyzed samples belong to the genders Brachyoxylon and Protocupressinoxylon.

Petrographic and chemical characteristics

The conventional Petrological and geochemical characterization performed on the jet stone has shown that this material has properties different and anomalous properties with respect to that one’s observed in other humic coals. Microscopically it is constituted by a single maceral group, the humita / vitrinite. Its predominant maceral within this group is the ulminita (85.5% vol.)

Its chemical composition is almost exclusively organic, almost without mineral matter (ash content in dry basis less than 1.1%), with very low humidity values (2.9%), sulfur and nitrogen (less than 1.5% in both cases) and with relatively high carbon contents (84.8% dry basis and ash free), high volatile matter (54.9% dry basis) and particularly high in hydrogen (5.9% dry basis and ash free). The atomic ratio H / C (0.83) allows you to include the jet stone within per hydrogenous coals. It burns producing much smoke, dismissing bituminous odor, and, sometimes fetid. Its density is between 1.2 and 1.3 g/cm 3.

The anomalous and contradictory features found in jet stone derived from an abnormally enrichment very high in hydrogen. In fact, the jet stone is a coal per hydrogenous because in early diagenetic stages diagenetic underwent an impregnation of oils / migrated oils from the underlying sediments of the Pliensbaquiense, which in the area of Northern Spain are petroleum source rocks with kerogen type II.

The changes produced both in the chemical structure and physical of the jet stone by hydrocarbons oil retained in its carbonaceous skeleton entail a change in its textural properties, such as porosity among other properties, which prevent oxygen easily access to the active centers of this coal. Explaining like this the great stability of this material after prolonged air exposures. This justifies the immutability of the jet stone over time. Indeed, this feature is the cause because, since ancient times, people has attributed to jet stone magical powers and has been used for centuries as a raw material for creating pieces of jewelry. Compostela artists greatly appreciate jet stone of Asturias (Spain).

Documentary source:   Azabache de Asturias      

El azabache de Asturias: Características fisico-químicas, propiedades y génesis  

I. Suárez-Ruiz, M. J. Igrexas, A. Jiménez, M. J. Costa e F. Laggoun-Défarge Traballos de Xeoloxía, Univ. de Oviedo, 26 : 9-18 (2006)   

Preguntas

1. The origin of the jet is sedimentary-plant,its chemical composition is exclusively...

2. Analysis allow us to know the Jurassic flora of the Iberian Peninsula of 65 million years ago.

What are those genders from which the jet stone analyzed comes from?

3. It is not in the listing but you tell me that means maceral?

4. What is the predominant maceral in the jet?

5. It is appreciated in jewelry because it is very durable and unchanging. Why is this due to?

6. In the published coordinates you will see raw jet. You will see one picture similar to the next:

Imaxe EarthCache

The letters ABCD - WXYZ correspond to ...?

  

Flag Counter

Additional Hints (No hints available.)