Colmont (Koalmet in dialect) is een buurtschap van Ubachsberg en valt onder gemeente Voerendaal. Het gehucht ligt op 182 meter boven de zeespiegel (NAP). En is daarmee het hoogst gelegen gehucht van Nederland. Ook ligt het op de rand van een fossiele stootoever van de Maas.
Colmont heeft een mooie kapel, ontstaan als een uiting van dankbaarheid voor de bevrijding uit het oorlogsgeweld van WOII. Omdat Colmont bevrijd werd op de 16e september, de dag van het feest van de H. Cornelius, is de kapel aan deze heilige toegewijd.
In september 2001 is er door de Universiteit van Leiden archeologisch onderzoek verricht op de Vrakelberg bij de Ponderosa. Uit dit onderzoek blijkt dat tijdens het midden paleolithicum, het tijdperk van de Neanderthalers, ook mensen in de nabijheid van ons dorp actief waren, met hulpmiddelen gemaakt uit vuursteen en aardewerk. Vuistbijlen, krabbers boren en klingen (messen) gemaakt uit vuursteen en aardewerken pot-resten (tussen de 10.000 en 25.000 jaar oud) heeft men er gevonden!
Colmont is al een heel oud dorp. De nederzetting Colmont bestaat al van omstreeks 100 jaar na Christus dus uit de Romeinse tijd. Op het Stokveld heeft een Romeinse villa gestaan, waarnaar opgravingen zijn gedaan in 1922. Er werden vele stukken van pannen en gedeelten van fundamenten gevonden uit de Romeinse tijd.
Calvum Monten heette de plek van ons gehucht in die tijd. Dat betekent zoiets als kale berg. Kaal omdat er geen bos op stond maar heide. Dit duidt erop dat het gebied van ons dorp aanvankelijk als gemeenschappelijke weidegrond voor schapen gebruikt werd.
De landerijen om en bij de Kruishoeve (vroeger Kruishof) waren in vroegere tijden eigendom van paters, die bekend waren onder de naam “de Kruisheeren”. Deze paters werden in de Spaanse tijd verjaagd. Ten westen van Colmont bevindt zich het “Hols Graf “, dit is een oud soldaten- en burgerkerkhof. Ten zuid-oosten van Colmont zou de Burgt gelegen hebben van de jongste dochter van Keizer Karel ( Aldegonda ) Ze werd uit het vaderhuis geschaakt door een officier. Na zo ontvlucht te zijn huwde ze de officier. Bij dat huwelijk waren getuigen: de Graven Wijnand, heer van Borenhuis en Koerd van Ubachsberg.