Dynastia Gryfitów nigdy nie miała rodowej nekropolii – członków dynastii chowano w wielu miejscowościach na terenie księstwa pomorskiego m.in. w: Stolpe an der Peene, Kołbaczu, Eldenie, Grobi, Neuenkamp, Szczecinku, Słupsku, Darłowie, Wołogoszczy, Choćkowie i w Kamieniu. Najważniejsze miejsca pochówku książąt Gryfitów mieściły się w świątyniach miast rezydencyjnych książąt dzielnicowych.
W Szczecinie Gryfitów chowano w kościołach: św. Jakuba, Najświętszej Maryi Panny, św. Ottona oraz w krypcie zamkowej. Kościół św. Jakuba był najwcześniejszą nekropolią Gryfitów w Szczecinie. Od XVI wieku większość pochówków książęcych miała miejsce na zamku.
W Kołbaczu członków rodu chowano w kościele klasztornym, niestety nie zachował się żaden nagrobek.
W klasztorze w Grobi (niestniejący klasztor norbertanów w pobliżu miasta Usedom na wyspie Uznam) spoczął książę Racibor I. Później grzebano tam również innych członków rodziny książęcej, m.in. księcia Bogusława I, a sam klasztor otrzymywał od Gryfitów liczne nadania.
W kościele Mariackim w Darłowie znajdują się sarkofagi książąt pomorskich: Eryka I (króla Danii, Norwegii i Szwecji), Elżbiety (księżniczki duńskiej, żony ostatniego pomorskiego księcia Bogusława XIV, zmarłej w 1653 roku), księżnej Jadwigi (córki księcia Henryka Brunszwickiego i Elżbiety Duńskiej, żony Ulryka, brata Bogusława XIV).
Kesz: pojemnik na kordach