Ona - Rela Relówna, była piękną i bogatą tancerką kabaretową, żoną hrabiego Herbaczyńskiego. Występowała w kabarecie „Sfinks” u boku Aleksandra Zelwerowicza, debiutującego Ludwika Sempolińskiego i 16 letniej Hanki Ordonówny.
On – Władysław Stabryło, był niezwykle przystojnym, ale biednym aktorem dramatycznym, pracującym jako komiwojażer w firmie mydlarskiej.
Poznali się na jakimś raucie w Warszawie, w końcu lat dwudziestych XX wieku… i dla siebie zapomnieli o całym świecie. Rela zostawiła męża, oboje przeszli na prawosławie, aby 19.06.1932 roku wziąć ślub.
Od 1932r. do 1941 Władysław Stabryło pracował w firmie „Colgate Palmolive”, dochodząc stopniowo do stanowiska prokurenta, czyli zarządzającego polską filią firmy. W 1935r. kupili w Czechowicach działkę, na której wybudowali willę „Ursusiankę”, którą z przepychem urządzili. Częstymi gośćmi byli tu Mieczysław Fogg i Mira Zimińska-Sygietyńska. Do ogrodzenia blisko kordów startowych przyczepiona jest biała tabliczka. Widoczne na niej dwie niebieskie cyfry to iks i igrek.
Nadeszła wojna. Stabryło, jako kierownik firmy amerykańskiej, otrzymał glejt od ambasady USA. Pod willę podjechał samochód, który miał zawieźć małżeństwo do Rygi, gdzie czekały na nich bilety na statek do Ameryki. Stabryło siedział już koło szofera, gdy jego żona zastanowiła się… „Wiesz Władeczku, zostaniemy. Nie możemy przecież tak sobie uciekać z Polski”.
Dumnie znosili okupacyjną dolę. Do ich willi dokwaterowano niemieckiego pułkownika. Stabryłowa, znając świetnie niemiecki, rozmawiała z oficerem Wermachtu tylko po francusku. Kiedy dowiedziała się o obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, powiedziała do pułkownika:
-Nie wstyd panu, że wybudował go naród Goethego?
-To niemożliwe – zaprzeczył pułkownik.
-To wstrętne – odparła Stabryłowa.
Więcej ze sobą nie rozmawiali. Mijali się na korytarzu i schodach jak cienie. Policz charakterystyczne, małe kwadratowe okna na poddaszu. Ich liczba to zet.
Przez całą okupację trzymali, zakopane w ogródku, pudło z wyrobami ze złota, które w 1945 roku wykopali i zanieśli do gminy. „Państwo polskie jest biedne i musimy mu pomóc”. Urzędnik wystawił pokwitowanie kopiowym ołówkiem na kawałku papieru wyrwanym z zeszytu…
Laura Stabryłowa zmarła 31.12.1979 roku, jej mąż 11.12.1983 roku. Pochowani zostali na cmentarzu na Bródnie.
Źródło: książka Jerzego Domżalskiego „Niezwykły Ursus”
Finał:
Przeczytaj opis – znajdziesz informacje potrzebne do obliczeń. :-)
N 52 11.(Z-2)(2X+3Y-1)(2Y+X-1)
E 020 53.(2X)(Z-2Y-2+X)(X+Y)