Aan de zeedijk, ten noorden van Uithuizen, heeft tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw de romp van de watermolen de Zeemeeuw gestaan.
De eerste eigenaar van deze molen was het waterschap De Lauwerpolder, dat was opgericht met het plan ten westen van de Eemspolder het kwelderland te bedijken. De inpoldering kwam gereed in 1892 en in hetzelfde jaar werd aan de zeedijk de molen de Zeemeeuw gebouwd. De bouwers waren twee bekende molenmaker: Jacobus Noordewier uit Kantens en Christiaan Bremer uit Middelstuim. Molen de Zeemeeuw zorgde ervoor dat het waterpeil in de polder op peil bleef. Wanneer het waterpeil te laag was, werd er water van buitenaf binnengelaten.
Op 5 januari 1907 werd het molenaarspaar Van Dam aangesteld voor de Zeemeeuw. In latere jaren zijn verschillende leden van de familie Van Dam verantwoordelijk geweest voor de molen.
In februari 1934 ging 1 roede van de molen verloren. Als gevolg hiervan werd er besloten om tot elektrische maling over te gaan. De molen werd dan ook in 1935 onttakeld, waardoor alleen nog de stenen onderbouw en het met riet gedekte achterkant overbleef. In 1985 werd het restant van de molen, op last van het waterschap hunsingo verwijderd.
Tegenwoordig is op de locatie van de Zeemeeuw een magazijn van het waterschap te vinden. In dit magazijn worden spullen opgeslagen voor het onderhouden van de dijk. Ook wordt het gebouw gebruikt als uitvalsbasis wanneer er dijkbewaking nodig is.