Joe Speedboot is de vierde roman van Tommy Wieringa en kwam uit in 2005. Dit betekende zijn doorbraak bij het grote publiek. Auteur Tommy Wieringa ontving in december 2006 de F. Bordewijkprijs voor zijn roman Joe Speedboot.
Dit boek is Huissenser dan de schrijver wil toegeven.
Wieringa schreef het boek in het klooster van de dominicanen in Huissen. In interviews vertelt Wieringa dat het boek ‘wel wat Huissense elementen’ bevat, zoals de Veerweg en de betonfabriek. „Maar veel meer ook niet.“ Maar volgens lezers is dat bezijden de waarheid. De roman speelt bijvoorbeeld in het fictieve Lomark, dat verdacht veel lijkt op de omgeving van het Looveer. Dat ligt op loopafstand van het Dominicanenklooster, waar Wieringa vaak verbleef. De zin ‘ut was de hoan die kroanig bleef’, hint op de Huissense zwaan en carnavalsvereniging Kroanige Zwaone. Verder wordt café De Zon, inmiddels Borrelzzz geheten, in het verhaal genoemd.
De meest duidelijke aanwijzing is toch wel de verwijzing naar het verschrikkelijke bombardement op 17 september 1944 op Huissen.
Tijdens het interview door Joop Brons verteld Jan Leenders:
Op 17 september werd het Looveer tot drie keer toe gebombardeerd, elke keer met zes vliegtuigen. Bij de eerste aanval werd een woonboot vernield: drie doden. De tweede aanval trof enkel wat koeien. De derde aanval was afschuwelijk. In de schuilkelder die werd getroffen, zaten zeventien kinderen en drie volwassenen. Allemaal vonden ze de dood. Binnen enkele ogenblikken verloor de familie Eerden elf kinderen en één volwassene. Maar ook de familie Leenders bleef niet gespaard. „Mijn broers Henk en Tonny van 13 en 10 jaar zijn ook in die kelder omgekomen.”
(bron: http://www.huessen.nl/index.php/over-huissen/hel-en-hemeltje)
Fragment uit Joe Speedboot:
'Ze zaten met z'n allen in een soort schuilkelder onder de walnotenboom bij het veer, toen er een geallieerde bom op ze viel die eigenlijk bedoeld was voor de Flak aan de overkant. Eén bom, tweeëntwintig Elevelds tegelijk dood. De rest van familie ging naar Lomark omdat ze hoopten dat ze daar veilig waren. Mooi niet want een week later regende het bommen op Lomark zelf en kregen ze de tweede voltreffer op hun dak.'
