Szlakiem Parków Narodowych
Roztoczański Park Narodowy

Jest takie jedno miejsce na pograniczu trzech miast. Od października do kwietnia... oaza spokoju gdzie w samotności można podglądać naszych skrzydlatych przyjaciół (a jest ich tutaj naprawdę sporo zarówno pod względem gatunków jak i ilości osobników). Dla tych, którzy lubią zgiełk letnich kąpielisk i chmary owadów z okolicznych trzcinowisk idealny będzie okres letni. Każdy coś tutaj odnajdzie. Przy okazji będzie mógł podnieść wiedzę na temat naszych krajowych parków narodowych, a może sprowokuje Was do odwiedzin parków?
Roztoczański Park Narodowy utworzony został 1 stycznia 1967 roku. Trzeci pod względem powierzchni park w Polsce.

Roztoczański Park Narodowy jest położony w środkowo-wschodniej części Polski, na Roztoczu, w województwie lubelskim. Został utworzony 10 maja 1974. Zasięg Parku obejmuje najcenniejsze pod względem przyrodniczym obszary Roztocza. Aktualna jego powierzchnia wynosi 8483 ha, z czego lasy zajmują 8102 ha (95,5%). Ochroną ścisłą objęto 806 ha (9,5%)
Głównym celem utworzenia Roztoczańskiego Parku Narodowego była ochrona zróżnicowanych ekosystemów leśnych Roztocza Środkowego. Wielka rozmaitość warunków siedliskowych tego obszaru decydują o występowaniu wielu interesujących leśnych zbiorowisk roślinnych, o bogatej szacie roślinnej, w tym bardzo licznych gatunków drzew i krzewów stanowiących szkielet owych zbiorowisk. Lasy obejmują 93,81% powierzchni Parku. Tak duża powierzchnia lasów decyduje o tym, żejest to najbardziej zalesiony park narodowy w Polsce. Dominującym typem lasów są tutaj las wyżynny świeży (41,8% powierzchni lasów), las mieszany wyżynny świeży (21% powierzchni lasów) oraz bór mieszany świeży (11,2% powierzchni lasów).
Flora Roztoczańskiego Parku Narodowego odznacza się dużym bogactwem gatunkowym, o którym decyduje udział licznych elementów geograficznych oraz obecność taksonów typowych zarówno dla fitocenoz leśnych, jak i pozostałych rodzajów ekosystemów. Stwierdzono tutaj występowanie ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, stanowiących blisko połowę ogółu tej grupy tworzących florę Polski. Wśród nich znajduje się 70 gatunków objętych ochroną ścisłą i częściową oraz podobna liczba taksonów uznanych za rzadkie w regionie, a około 20 jest zagrożonych wyginięciem w skali kraju.
Wśród flory parku występują rośliny typowe dla południowo-wschodniej Polski reprezentują m.in. zawilec wielkokwiatowy, pluskwica europejska, miodunka miękkowłosa, driakiew żółta. W wyniku wpływów klimatu atlantyckiego rosną tu również rosiczka pośrednia, przygiełka brunatna i sit sztywny. Roślinność górską reprezentują tojad dzióbaty, żywiec gruczołowaty, czosnek siatkowaty i lepiężnik biały.
Bardzo liczną gromadę w RPN stanowią porosty i grzyby. Bogactwo i zróżnicowanie siedlisk, na których mogą rosnąć porosty sprawiło, że na Roztoczu stwierdzono występowanie 298 gatunków, a na terenach Roztoczańskiego Parku Narodowego na 229. Porosty występujące w Parku mają charakter wybitnie leśny. Duża różnorodność zbiorowisk leśnych sprawiła, że stwierdzono występowanie aż 182 gatunków epifitycznych (roślin żyjące na innych roślinach, ale niebędące pasożytami). Skład gatunkowy porostów jest zróżnicowany w zależności od gatunku drzewa, struktury i odczynu kory, oraz od typu zbiorowisk leśnych, w których panują odmienne warunki troficzne, świetlne i wilgotnościowe a także od wieku drzewostanu. Najwięcej gatunków porostów występowało na jodłach – 120, na bukach – 108 i na olchach – 107.
Obszar Roztocza, a zwłaszcza Roztoczańskiego Parku Narodowego, to doskonałe miejsce dla rozwoju grzybów, o czym świadczy znaczne bogactwo gatunkowe. Na obszarze Roztocza stwierdzono łącznie ponad 1100 gatunków grzybów, z czego zdecydowaną większość – około 850 gatunków – odnaleziono na obszarze Parku Narodowego. W RPN grupa grzybów właściwych liczy ok. 800 gatunków, przy czym największa ich ilość przypada na wielkoowocnikowe podstawczaki (Basidiomycetes, 500 gatunków). Wśród nich najliczniejsze są dwa rzędy – pieczarkowców (Agaricales, 266) oraz porowców, zwanych pospolicie hubami (Poriales, 100), a w dalszej kolejności gołąbkowców (Russulales, 48) i borowikowców (Boletales, 29). Podawane z obszaru RPN śluzowce (Myxomycota, ok. 50 gatunków) są organizmami, które posiadają zarówno cechy zwierząt (pełzająca śluźnia), jak też grzybów (sposób rozmnażania). Zalicza się je do zwierzęcego królestwa pierwotniaków (Protozoa), określając mianem grzybopopodobnych Protozoa.
Fauna Roztoczańskiego Parku Narodowego (gatunki – włącznie z obcymi – stwierdzone dotychczas w jego obecnych granicach) liczy ponad 3630 gatunków – co naprzeciw około 5700 gatunkom zanotowanym w makroregionie Roztocza, jest liczbą znaczącą, potwierdzającą wysoką rangę RPN dla fauny Polski południowo-wschodniej.
Park jest osobliwą ostoją (refugium) w skali regionu i kraju w szczególności: ślimaków – świdrzyka zwodniczego i ślimaka żółtawego, pijawki lekarskiej, chrząszczy – zagłębka bruzdkowanego, zgniotka szkarłatnego, pachnicy dębowej, wynurta, ważek – zalotki większej, miedziopiersi północnej, trzepli zielonej, motyli – pasyna lucylla, dostojki eunomii, ksylomki strix a także modliszki zwyczajnej.

Źródło fotografii - strona internetowa www.adamlawnik.pl - Autor Adam J. Ławnik
Kręgowce Roztoczańskiego Parku Narodowego są znacznie lepiej reprezentowane na tle fauny krajowej. Stwierdzono dotąd 336 gatunków co stanowi 46% jej zasobów. Wśród gadów występuje żółw błotny i padalec zwyczajny w odmianie turkusowej. Z ponad 190 gatunków ptaków w parku 130 regularnie gniazduje w jego obrębie. Są to m.in. orlik krzykliwy, trzmielojad, kobuz, muchołówka białoszyja i muchołówka mała, głuszec, jarząbek, bocian czarny, dzięcioł białogrzbiety i dzięcioł zielonosiwy, pliszka górska, a także czyż zwyczajny i gołąb siniak

Koniecznie zobacz:
1. rzeka Wieprz (piękna też poza RPN),
2. szlak na Dębowiec,
3. Florianka,
4. ostoja Konika polskiego,
5. Kosobudy i OOŚ Jarugi,
6. zagroda Guciów.
Źródła:
1. Wikipedia,
2. Strona internetowa Roztoczańskiego Parku Narodowego,
3. Parki narodowe i krajobrazowe w Polsce, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2008.
Koordynaty ukrycia skeszynki uzyskasz po odnalezieniu odpowiednich informacji i przeliczeniu danych. Do uzyskania tych danych zapoznaj się z przedstawionym poniżej obrazkiem.
N 50° 16.[(A + C) - 682] E 019° 05.[(B + D) - 319]
gdzie:
A - to A,
B - to B,
C - to C,
D - to D.

W miejscu ukrycia skeszynki, certyfikaty dla pierwszych trzech znalazców. Trzeciego znalazcę, standardowo, proszę o zabranie (posprzątanie) woreczka (ów). Powodzenia!
Poniżej możesz sprawdzić prawidłowość swoich obliczeń.
