Szlakiem Parków Narodowych
Tatrzański Park Narodowy
Jest takie jedno miejsce na pograniczu trzech miast. Od października do kwietnia... oaza spokoju gdzie w samotności można podglądać naszych skrzydlatych przyjaciół (a jest ich tutaj naprawdę sporo zarówno pod względem gatunków jak i ilości osobników). Dla tych, którzy lubią zgiełk letnich kąpielisk i chmary owadów z okolicznych trzcinowisk idealny będzie okres letni. Każdy coś tutaj odnajdzie. Przy okazji będzie mógł podnieść wiedzę na temat naszych krajowych parków narodowych, a może sprowokuje Was do odwiedzin parków?
Tatrzański Park Narodowy utworzony został 1 stycznia 1955 roku. Park, który jest najczęściej odwiedzanym parkiem w Polsce. Mój ulubiony w kwietniu i październiku. Akceptowalny w maju i pierwszej połowie czerwca oraz drugiej połowie września z wyjątkiem weekendów... :) W pozostałych cieplejszych okresach czasu lepiej wybrać się do któregokolwiek innego parku narodowego ;)
Tatrzański Park Narodowy jest położony w południowej części kraju i obejmuje zasięgiem całe polskie Tatry oraz niewielkie części Pogórza Bukowińskiego i Rowu Podtatrzańskiego. Park cechuje duże różnice wzniesień i piętrowość klimatu przy jednoczesnym charakterze wysokogórskim. Powierzchnia parku wynosi 211,64 km² przy czym powierzchnia leśna kształtuje się na poziomie 151,91 km². Jako, że jest to jedyny teren w Polsce cechujący się rzeźbą wysokogórską należy go koniecznie zobaczyć. Walory krajoznawczo - geologiczno - przyrodnicze to swoistego rodzaju ewenement.
Tatry cechują się różnicami wysokości oraz związanym z tym szczególnym klimatem i dlatego też ich roślinność, charakteryzuje się piętrowością. Piętro najniższe, czyli piętro regla dolnego, porastają lasy świerkowe, bukowe i jodłowe. Regiel górny to prawie wyłącznie bór świerkowy, rzadko tylko występuje tam reliktowy bór limbowo-świerkowy. Piętro kosodrzewiny (1550–1800 m) porasta roślinność krzewiasta z przewagą kosodrzewiny. Piętro hal to murawy wysokogórskie z bogatą roślinnością alpejską. Można tu spotkać m.in. wiele gatunków goryczek, goździka lodowcowego, sasankę alpejską. W piętrze turni roślin jest niewiele, choć niektóre z nich są silnie przywiązane do tego piętra wysokościowego np. goryczka przezroczysta i jaskier lodnikowy. Z endemitów roślinnych warto wymienić warzuchę tatrzańską oraz trawy: wiechlinę tatrzańską i granitową. Na uwagę zasługują też dębik ośmiopłatkowy oraz wierzba żyłkowana, relikty epoki lodowcowej.
Fauna TPN-u jest niezwykle ciekawa co wynika z faktu, występowania przykładowego zespołu ssaków istotnie różniącego się fauny innych pasm karpackich. Na obszarze ok. 100 km kwadratowych spotykamy trzy gatunki ssaków niewystępujących w innych regionach Polski; są to gatunki wysokogórskie: kozica (Rupicapra rupicapra), świstak (Marmota marmota) i nornik śnieżny (Microtus nivalis). Ponadto możemy tutaj spotkać darniówkę tatrzańską (Pitymys tatricus), która jest endemitem zachodniokarpackim. W całych Tatrach stwierdzono dotychczas 9 gatunków ssaków owadożernych, w tym 7 gatunków na terenie TPN. Największym z tych ssaków jest jeż wschodni (Erinaceus concolor), który bywa spotykany w strefie regla dolnego i na Podtatrzu. Znacznie liczniejszy od jeża jest kret (Talpa europaea), występujący licznie na polanach. Najliczniejszym zaś drobnym ssakiem Tatr jest ryjówka aksamitna (Sorek araneus), która występuje w rozmaitych środowiskach, od podnóży aż po turnie. Z innych gatunków rodzaju w Tatrach można spotkać ryjówkę malutką i ryjówkę górską. W pobliżu potoków i jezior natknąć się można na rzęsorka rzeczka, jedynego przedstawiciela tego rodzaju w polskich Tatrach. Ssaki drapieżne reprezentowane są w Tatrach przez kilkanaście gatunków. Najpotężniejszym z nich jest niedźwiedź brunatny (Ursus arctos). Często obserwowano także tropy wilków. Często spotykanym drapieżnikiem jest również lis (Vulpes vulpes). Innymi przedstawicielami tej grupy ssaków są m.in. ryś, kuna leśna kuna domowa, tchórz, gronostaj, borsuk i łasica. Najrzadziej zaś obserwowanym w Tatrach drapieżnikiem jest przystosowana do ziemnowodnego trybu życia wydra.
Źródło fotografii - strona internetowa wirgin.flog.pl
Koniecznie zobacz:
1. wszystko :),
Źródła:
1. Wikipedia,
2. Strona internetowa Tatrzańskiego Parku Narodowego,
3. Parki narodowe i krajobrazowe w Polsce, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2008.
Koordynaty ukrycia skeszynki uzyskasz po odnalezieniu odpowiednich informacji i przeliczeniu danych. Do uzyskania tych danych:
1) poniżej znajdziesz listę drzew występujących na terenie Polski. Wśród wymienionych gatunków znajdziesz klika gatunków drzew iglastych,
2) dopasuj do odnalezionych nazw gatunków drzew ich "wizerunek szyszkowy" (uwaga! zdjęcie nie ma zachowanej skali!).
3) dane podstaw do wzoru.
N 50° 15.[R x T] + 569 E 019° 07.[(T + S) x (T x 10)] + W
gdzie:
K = 3,
A = 5,
U = 1,
B = 4,
R - liczba umieszczona obok szyszki drzewa występującego w Polsce w stanie "dzikim" wyłącznie w Tatrach,
S - to liczba liter (polska nazwa) drzewa spod liczby 51 (wyłącznie rodzaj a nie gatunek!),
W - liczba umieszczona obok szyszki drzewa popularnie występującego w Polsce, którego jeden hektar lasu pochłania rocznie 21,5 tony dwutlenku węgla,
T - odgadnij nazwę (rodzaj) drzewa, którego szyszka przedstawiona jest jako druga na rysunku. Ostatnia litera nazwy tego drzewa występuje wśród czterech przedstawionych literek na rysunku...
Quercus | Betula | Pinus | Fraxinus | Acer | Robinia | Pinus Cembra | Alnus | Abies | Picea |Populus | Tilia | Juniperus | Larix
Źródła fotografii - strony internetowe zielnik.pl | grandeco.pl
W miejscu ukrycia skeszynki, certyfikaty dla pierwszych trzech znalazców. Tym razem nic nie trzeba sprzątać... Powodzenia!
Poniżej możesz sprawdzić prawidłowość swoich obliczeń.
