Dawny Sierociniec

Monumentalny budynek dawnego sierocińca na Sobięcinie założony w 1872 przez posiadaczy dóbr Nowodworskich - rodzinę von Dyherrn-Czettritz-Neuhaus. Budynek o trzech kondygnacjach położony przy ulicy 1 Maja w Sobięcinie, wałbrzyskiej dzielnicy leżącej u podnóża masywu Chełmca, w bliskim sąsiedztwie lasów pokrywających jego zbocza. Zapewne dla sierot po wojnie prusko-francuskiej lub po górnikach poległych na dole. Szczegółowych informacji na ten temat nie ma. Od roku 1874 sierociniec dla 200 dzieci prowadzą SS. Boromeuszki, których niestety walka kulturalna za rządów Bismarcka (Kulturkampf) zmusza już w roku 1875 do opuszczenia Sobięcina. Sierociniec prowadzą osoby świeckie, kaplicę obsługuje ksiądz kapelan. 24 czerwca 1904 roku do Sobięcina przybywają SS. Elżbietanki, które zajmują domy przy ul. św. Józefa 1, 2, 3, zakładając przedszkole dla dzieci katolickich. Ówczesne władze surowo zabraniały przyjmowania do przedszkola dzieci rodzin ewangelickich. SS. Elżbietanki przejęły również sierociniec, który prowadziły do roku 1945. W roku 1946  dom przy ul. 1 Maja 166 objęły SS. Niepokalanki, zakładając w nim już we wrześniu gimnazjum żeńskie (druga szkoła średnia w Wałbrzychu), które liczyło ok. 200 uczennic. Brak podręczników, nieliczny zespół sióstr uczących oraz słaby poziom uczennic, czyniły pracę bardzo ciężką i żmudną. Prawa państwowe otrzymuje szkoła dopiero 25 października 1956 roku. Obecnie znajduje się tu Prywatne Gimnazjum i Liceum Sióstr Niepokalanek. Cały kompleks szkolny jest wyremontowany i zadbany. Remont został przeprowadzony z dotacji z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także dzięki pomocy województwa i miasta. Odremontowano dach na szkole i tak zwanym białym domku, odmalowano też ich elewacje. 

źródło: dolny.slask.org.pl

Kesz to mały pojemnik zawierający logbook, certyfikaty dla trzech pierwszych znalazców oraz parę fantów na wymianę. Pojemnik nie zawiera nic do pisania. 

Proszę o dokładnie odkładanie pojemnika!